“ตู้ลี่เจวียน เธอไม่รู้สึกละอายบ้างหรือไง ซู่จื่อเฉิงเป็นความรับผิดชอบของเธอ เธอเป็นแม่ของเด็ก มาหาเสี่ยวอู๋เอ๋อทำไม ตัวเธอเองก็มีเรื่องให้จัดการตั้งเยอะแยะ ค่าใช้จ่ายของเด็กสามคนก็ไม่น้อย แล้วจะให้เธอมาช่วยเลี้ยงลูกชายของเธอด้วยเหตุผลอะไร!”
แม่ลุงใหญ่ในฐานะพี่สะใภ้ของตู้ลี่เจวียน พูดเช่นนี้แล้วใครก็ยากจะโต้แย้ง
เดิมทีสวีเหมยลี่อยากด่าตู้ลี่เจวียนสักสองสามคำ แต่พอคิดว่าเธอเปิดปากเมื่อไร ตู้ลี่เจวียนคงยิ่งโกรธกว่าเดิม
อย่างไรเสีย เธอกับลูกชายก็จะได้ไปอยู่บ้านหลังใหญ่ที่จิงเฉิงกับลูกสาว
ลูกสาวกับลูกเขยบอกเธอแล้วว่าบ้านที่จิงเฉิงเป็นบ้านสี่ปีกสามชั้นลาน แต่ละคนมีห้องของตัวเอง อยู่กันได้สบาย ๆ
ถ้าตู้ลี่เจวียนรู้เข้า อาการอิจฉาตาร้อนคงยิ่งหนักกว่าเดิม
“เสี่ยวอู๋เอ๋อ ดูสิว่าใครมา”
พี่ชายคนโตช่วยต้อนรับแขกอยู่ด้านนอก วันนี้มีการกางเพิงหลังใหญ่ไว้ข้างนอก ทุกคนรู้ว่าซู่ลิ่งอู๋สอบติดมหาวิทยาลัยที่จิงเฉิง แต่ละบ้านจึงส่งตัวแทนมาร่วมงาน
ไม่ได้หวังว่าจะสนิทกับซู่ลิ่งอู๋มากมายอะไร แค่ได้พลอยรับความเป็นสิริมงคลจากดาวเวิ่นชวยชื่อปัญญาก็ยังดี โดยเฉพาะบ้านที่มีลูกจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยปีหน้า แทบอยากจะพุ่งเข้าไปหาซู่ลิ่งอู๋ แต่ก็รู้ว่าเธอยังพูดคุยกับคนในครอบครัวไม่เสร็จ จึงทำได้แค่นั่งรออยู่ข้างนอก
“คุณยาย คุณตา ลุงใหญ่กับป้าสะใภ้ใหญ่ ลุงสองกับป้าสะใภ้สอง พี่ชายใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่ แล้วก็พี่ชายสอง พวกคุณมากันหมดเลย!”
“พ่อแม่ พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ พี่สองกับพี่สะใภ้ หลานชายกับหลานสะใภ้ก็มาด้วยนี่คะ ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้พวกเราก็ตั้งใจจะไปเยี่ยมพวกคุณอยู่แล้ว”