หลังออกจากลานบ้าน ซู่ลิ่งถังกุมหน้าอกแล้วทุบเบา ๆ สองครั้ง ฝืนกลั้นน้ำตาเอาไว้
ทำไมเธอถึงเรียนรู้วิธีของซู่ลิ่งอู๋ไม่ได้กันนะ
เธอเองก็อยากไม่ต้องคำนึงถึงอะไรทั้งนั้น อยากบ้าคลั่งให้สุดสักครั้ง
ไม่มีความกล้าที่จะหันหน้าใส่กัน ไม่มีความกล้าที่จะพูดว่าเกลียด ไม่มีความกล้าที่จะปฏิเสธ ไม่มีความกล้าที่จะซักถามความจริง...
คนในครัวเรือนครอบครัวทหารเห็นซู่ลิ่งถังยืนอยู่ตรงนั้น จึงเดินเข้ามาถาม “คุณเป็นญาติบ้านไหนเหรอ ทำไมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”
“ใช่สิ สาวน้อยมีแฟนหรือยัง”
ซู่ลิ่งถังยิ้มทักทายทุกคน
“สวัสดีค่ะพี่สะใภ้ทุกคน ฉันชื่อซู่ลิ่งถัง เป็นภรรยาของกู้เฉินโจว นายพันตรีกู้ มาเยี่ยมค่ะ”
“กู้เฉินโจวเหรอ ใช่หนุ่มรูปงามคนนั้นหรือเปล่า หน้าตาดีจริง ๆ ฉันจำได้ว่าคราวก่อนเขายังไปบ้านผู้พันฟู่ ช่วยสร้างห้องน้ำใหม่ด้วยนะ”
“อุ๊ย ภรรยาของนายพันตรีกู้นี่เอง พวกเราไม่รู้เลยว่านายพันตรีกู้แต่งงานแล้ว ดูท่าอีกไม่นานในครัวเรือนครอบครัวทหารของเราคงมีสมาชิกใหม่เพิ่มมาอีกคนแล้วล่ะ”
ทุกคนมองซู่ลิ่งถังตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ใช่สาวเมือง แต่ก็ดีเหมือนกัน น่าจะเข้ากับคนอื่นได้ไม่ยาก
“ซู่ลิ่งถังเหรอ”
“ชื่อนี้...”
“คุณเกี่ยวข้องอะไรกับภรรยาของผู้พันฟู่เหรอ พวกคุณสองคนเป็นพี่น้องกันหรือเปล่า”
ผู้คนทยอยเดินเข้ามารวมตัวกันมากขึ้น พอได้ยินว่าเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับซู่ลิ่งอู๋ ทุกคนก็หยุดงานในมือทันที
เรื่องดูความครึกครื้นน่ะ ใครจะไม่ชอบกันล่ะ