กระทั่งซู่ลิ่งอู๋กลับไปอยู่ข้างกายฟู่หลินชวน เขาก็ยังไม่ทันได้สติ
“พี่สาว พี่เก่งจังเลย ทำได้ทุกอย่างเลย!”
จ้าวกั๋วเย่ามองซู่ลิ่งอู๋ด้วยความตื่นเต้น
ในสายตาของเขา พี่สาวเก่งกาจเหลือเกิน
“แน่นอนสิ ไม่อย่างนั้นจะเป็นพี่สาวของเธอได้ยังไง” ซู่ลิ่งอู๋ลูบหัวจ้าวกั๋วเย่า
“รู้อย่างนี้แม่ส่งลูกไปเรียนเต้นตั้งแต่แรกแล้ว บางทีลูกอาจได้เข้าคณะศิลปินเหมือนกันก็ได้” สวีเหมยลี่รู้สึกว่าลูกสาวของเธอเก่งกว่าผู้หญิงที่ชื่อจี้ชุนเยี่ยนคนนั้นตั้งเยอะ
คนอะไรเนี่ย!
อย่าคิดว่าเธอมองไม่ออก ดวงตาของเธอไม่ได้มืดบอดสักหน่อย ยัยเด็กคนนั้นชอบลูกเขยของเธอ ถึงได้จงใจหาเรื่องลูกสาว คงอิจฉาที่ลูกสาวหน้าตาดีแน่ ๆ
“พวกเรากลับกันเถอะ”
ฟู่หลินชวนได้สติขึ้นมา จึงจับมือซู่ลิ่งอู๋ไว้ เขากลัวว่าพอคนเริ่มเยอะแล้วจะชนภรรยาเข้า
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากภรรยาเต้นไปเมื่อครู่ คนที่มองเธอก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ฟู่หลินชวนจับมือภรรยาแน่น แล้วโอบเธอไว้ในอ้อมแขน
คราวนี้ทุกคนต่างรู้จักซู่ลิ่งอู๋แล้ว รู้ว่าภรรยาของฟู่หลินชวนไม่เพียงสวย ยังเต้นเป็น แถมยังเต้นได้ดีกว่าดาวเด่นของคณะศิลปินเสียอีก
ส่วนจี้ชุนเยี่ยนถูกกระทบกระเทือนจิตใจอย่างหนัก ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นนานจนไม่ได้สติ เป็นไปไม่ได้ ทำไมเธอถึงเต้นเป็นได้ล่ะ?
คนหลังเวทีรีบส่งคนมาพาเธอลงไป แล้วปิดม่านจบการแสดง
คนในคณะศิลปินไม่คิดเลยว่าดาวเด่นผู้หยิ่งผยองของพวกเธอจะถูกเอาชนะได้