“อย่าไปฟังเธอพูดเหลวไหลนะ ฉันไม่ได้ทำ!”
ซู่ลิ่งถังเห็นกู้เฉินโจวมีสีหน้าบึ้งตึง แววตาที่มองเธอไร้ซึ่งความอบอุ่นแม้แต่น้อย เธอจึงลนลานขึ้นมา
เธอไม่เคยเห็นกู้เฉินโจวเป็นแบบนี้มาก่อน
เธอเดินเข้าไปข้างกู้เฉินโจวอย่างระมัดระวัง อยากจับมือเขาไว้ แต่กลับถูกสะบัดออกอย่างแรง
“ซู่ลิ่งถัง ฉันเคยบอกเธอหรือยังว่า เราต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น”
กู้เฉินโจวไม่เข้าใจว่า ในเมื่อเขาแต่งงานกับเธอแล้ว ทำไมเธอยังต้องคอยหาเรื่องซู่ลิ่งอู๋ทุกครั้งไป
ผลสุดท้ายกลับทำให้แท้ง และสูญเสียลูกคนแรกของพวกเขาไป
จะบอกว่าเขาไม่คาดหวังอะไรกับเด็กคนนี้เลยก็คงไม่ได้ เขาก็เป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ย่อมปรารถนาจะมีสายเลือดของตัวเอง
ซู่ลิ่งถังเอาแต่ใจครั้งแล้วครั้งเล่า จนสุดท้ายก็รักษาลูกไว้ไม่ได้ จู่ ๆ กู้เฉินโจวก็รู้สึกว่าการตัดสินใจของตัวเองในตอนนั้นผิดหรือเปล่า
“เฉินโจว ฉัน…”
เธอรู้ แต่เธอก็อดเปรียบเทียบไม่ได้ พอเห็นซู่ลิ่งอู๋ได้ดี เธอก็รู้สึกไม่สบายใจ อยากเปิดโปงธาตุแท้ของอีกฝ่าย
พอคิดว่าซู่ลิ่งอู๋โดดเด่นถึงเพียงนั้น กู้เฉินโจวจะเสียใจที่แต่งงานกับเธอไหม เวลาเขามองซู่ลิ่งอู๋แต่ละครั้ง เขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่
ซู่ลิ่งถังอดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้จริง ๆ
เพราะซู่ลิ่งถังรู้ดีว่า เธอไม่ใช่ตัวเลือกแรกของกู้เฉินโจว แต่เป็นตัวเลือกที่เขาเลือกหลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว
ซู่ลิ่งอู๋คิดว่าซู่ลิ่งถังหาเรื่องใส่ตัวทั้งนั้น ชีวิตตัวเองยังจัดการได้ไม่ดี ยังจะมายุ่งเรื่องของเธออีก นี่ต้องทนเห็นเธอมีชีวิตดีกว่าตัวเองไม่ได้ขนาดไหนกัน