วินาทีที่ธูปเทียนมอดไฟ
ศิลาพลังเลือดในมือฟางอวี่สั่นเบา ๆ ตัดการส่งผ่านพลังเลือด
ศิลาพลังเลือดทั้งหมดในที่นั้นลอยไปหาหยุนเหยา ถูกนางเก็บเข้าถุง
พร้อมกันนั้น แผนภูมิแท่งในอากาศก็หายไป รายชื่อหนึ่งผุดขึ้นมา
[ที่หนึ่ง: ฟางอวี่]
[ที่สอง: หลิวชิงชิง]
[ที่สาม: กงหยางโม่]
[...]
[ที่สิบ: หลี่ซิวหยา]
ฟางอวี่มองรายชื่ออย่างละเอียด ในสิบอันดับแรกนอกจากตัวเองกับหลิวชิงชิงแล้ว มีเพียงหลี่ซิวหยาที่ขึ้นอันดับได้สำเร็จ
เฉียนตัวตัวอยู่ที่ยี่สิบ ที่เหลืออีกเจ็ดคนไม่สามารถยืนหยัดจนถึงที่สุด ถูกคัดออกอย่างน่าเสียดาย
นี่ไม่ใช่กรณีพิเศษ ศิษย์รับใช้จากยอดเขาหลักอื่น ๆ ต่างก็ถูกคัดออกไปจำนวนมาก สุดท้ายผ่านการประเมินมีเพียงสองร้อยกว่าคนเท่านั้น
“รอบแรกจบลง ข้าผิดหวังในตัวพวกเจ้ามาก ตามทฤษฎีแล้ว แค่พลังเลือดอยู่ที่ 0.9 ขึ้นไป รู้จักจัดสรรพลังภายในร่างกายอย่างเหมาะสม ก็มีโอกาสยืนหยัดถึงที่สุดได้”
หยุนเหยาแสดงสีหน้าเย็นชา นางเห็นต้นกล้าดี ๆ หลายคนที่ควรจะผ่าน แต่เพราะแย่งอันดับไม่ลังเลที่จะเบิร์นพลังเลือดจนออกจากสนามเร็วเกินไป ทำให้สูญเสียผลประโยชน์ไปโดยไม่รู้ตัว
“ต่อไปเป็นการประเมินรอบสอง ข้าจะส่งพวกเจ้าเข้าไปในภวังค์ที่ถ้ำสวรรค์เหิงหยางพัฒนาขึ้น ในภวังค์ พวกเจ้าจะสูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับโลกภายนอก แล้วเผชิญบททดสอบด้วยจิตใจที่แท้จริง”
“ภวังค์จะจัดอันดับโดยรวมจากปัญญาเส้นทางเซียน ความภักดีต่อสำนัก และความเข้าใจต่อถ้ำสวรรค์เหิงหยาง เพื่อตรวจสอบว่าพวกเจ้ามีศักยภาพพอจะเป็นชาวเหิงหยางที่แท้จริงหรือไม่!”
