ในขณะนั้นเอง
บนท้องนภามีแสงสายหนึ่งร่วงลงมา เยียนเมี่ยวเมี่ยวเดินออกมาจากแสงนั้น ใบหน้าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง
นางเอ่ยเสียงเรียบว่า "พวกเจ้าเป็นใคร ใครอนุญาตให้พวกเจ้ามาก่อเรื่องที่ยอดเขาศิษย์รับใช้?"
หญิงผู้นั้นหัวเราะเย้ย หยันตามองนาง พูดเสียงสูงส่ง "เจ้าเป็นคนดูแลที่นี่หรือ? ศิษย์บำเพ็ญลมปราณชั้นสูงแท้ ๆ ยังต้องมาเป็นหัวหน้าที่ยอดเขาศิษย์รับใช้ ถึงขั้นไม่เคยได้ยินชื่อของข้า เทพธิดาชิงชิงเสียอีก ช่างตกต่ำจริง ๆ"
พูดจบ เทพธิดาชิงชิงหยิบยันต์ผืนหนึ่งออกมา ฟาดลงบนอากาศกลาง ข้อมูลสีทองเปล่งประกายปรากฏเหนือศีรษะทันที
{ศิษย์ประจำยอดเขายา}
{อันดับที่หนึ่งพันหนึ่งในสำนักนอก}
เย่เสวียนเห็นดังนั้น ก็เปิดใช้ยันต์ในเวลาเดียวกัน
{ศิษย์ประจำหอเก็บคัมภีร์}
{อันดับที่เก้าร้อยเก้าสิบแปดในสำนักนอก}
ยันต์แสดงตน หนึ่งในยันต์ที่ศิษย์นอกนิยมใช้มากที่สุด เมื่อศิษย์แปลกหน้าเจอกัน สิ่งแรกคือการแสดงยันต์ เพื่อเปิดเผยตัวตนและอันดับของตน นี่คือวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการสร้างสถานะและสิทธิ์ในการพูด
หากเจ้าไม่กล้าใช้ยันต์แสดงตัว นั่นก็หมายความว่าเจ้าอ่อนแอ เกิดมาต่ำต้อยกว่าใคร เป็นเป้าที่ถูกเหยียบย่ำ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ในสายตาของเย่เสวียนและเทพธิดาชิงชิง เยียนเมี่ยวเมี่ยวคือตัวละครเช่นนั้น ในสายตาพวกเขา ใครที่มาเป็นหัวหน้าที่ยอดเขาศิษย์รับใช้ จะเก่งกาจได้ขนาดไหน?
ดังนั้นทั้งสองจึงไม่เคยสอบถามข้อมูลของอีกฝ่าย ตรง ๆ ใช้ของวิเศษจับศิษย์รับใช้ทั้งหมดมา เตรียมเล่นกลอุบายหลอกลวง