“งูเห่าเรียกหน่วยหนึ่ง ได้ยินแล้วตอบด้วย เป้าหมายจัดการเรียบร้อยหรือยัง”
วิทยุสื่อสารสีดำเครื่องหนึ่งตกอยู่ในแอ่งน้ำข้างทาง จู่ ๆ ก็ส่งเสียงซ่ารบกวนดังขึ้น
เสียงภาษารัสเซียห้วนกระด้างดังออกมาจากวิทยุ ปะปนกับเสียงสัญญาณไฟฟ้ารบกวนแสบแก้วหู
มือของลู่หนิงหยุดชะงักทันที
เขาลุกขึ้น เดินไปเตะมือที่ขาดครึ่งท่อนบนพื้นให้พ้นทาง ก่อนก้มลงหยิบวิทยุสื่อสารที่เปื้อนคราบเลือดขึ้นมา
ลู่หนิงไม่ได้กดปุ่มพูด เพียงถือวิทยุแนบหูเงียบ ๆ
ปลายสายรออยู่สิบกว่าวินาที เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบกลับแม้แต่น้อย ก็รู้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ น้ำเสียงเริ่มร้อนรนขึ้น
“หน่วยหนึ่งขาดการติดต่อ ทุกหน่วยระวัง หน่วยหนึ่งอาจเกิดเหตุไม่คาดฝัน เป้าหมายมีมือดีฝีมือฉกาจคอยคุ้มกันอยู่”
จากนั้นไม่นาน ก็มีเสียงคำสั่งเย็นชาแว่วออกมาจากวิทยุ
“เริ่มแผนสำรองทันที ทั้งกองพลไปรวมพลที่เขตหก ต้องจับฮิวจ์สให้ได้ ใครได้ยินแล้วตอบด้วย”
พอได้ยินประโยคนั้น ลู่หนิงก็ขมวดคิ้วแน่น
ฮิวจ์สที่ยืนอยู่ไม่ไกลพลันหน้าเสีย แม้แต่นิ้วที่คีบซิการ์ยังสั่นกระตุกอย่างรุนแรง
ทั้งคู่ยืนยันได้จากข้อความนี้ว่า กลุ่มมือสังหารที่ไล่ตามพวกเขาเป็นสมาชิกของกองกำลังทหารรับจ้างงูเห่า
ลู่หนิงโยนวิทยุสื่อสารกลับลงแอ่งน้ำสกปรกอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหันไปมองฮิวจ์ส
“พวกนี้มีที่มาที่ไปไม่ธรรมดาเหรอ”
ฮิวจ์สขว้างซิการ์ที่เหลือครึ่งมวนลงพื้นอย่างแรง ก่อนใช้รองเท้าบูตยุทธวิธีเปื้อนโคลนเหยียบขยี้จนแหลก
“ไม่ใช่แค่มีที่มาที่ไปหรอก ไอ้พวกสารเลวนี่เหมือนหมาบ้าที่ได้กลิ่นเลือดแล้วกัดไม่ยอมปล่อย”
“กองกำลังทหารรับจ้างงูเห่ารวมตัวขึ้นจากอดีตหน่วยรบพิเศษฝีมือเก๋าที่ปลดประจำการจากหลายประเทศ อาวุธยุทโธปกรณ์ก็ครบครันจนน่าตกใจ