โคลนเละในสนามเพลาะแทบจะแช่แข็งร่างคนให้แข็งทื่ออยู่แล้ว
ลู่หนิงไม่สนใจสายตาของทหารผ่านศึกที่มองเขาราวกับมองคนตายอีกต่อไป
เขาหลับตา สูดอากาศเย็นยะเยือกเข้าปอดลึก ๆ
อากาศเย็นไหลผ่านหลอดลมลงไปถึงปอด ทำให้หัวใจที่เต้นกระหน่ำค่อย ๆ สงบลง
คนที่รู้จักเขาดีต่างรู้ว่า นี่คือท่าทางปรับสภาพเฉพาะตัวของเขาก่อนลงแข่งรอบชิงชนะเลิศรายการชิงแชมป์โลกไอพีเอสซีเมื่อครั้งนั้น
การแข่งขันระดับโลกเช่นนี้ นักยิงปืนต้องยิงเป้าหลายสิบเป้าที่มีขนาดแตกต่างกันให้แม่นยำ ภายในเวลาเพียงหนึ่งหรือสองวินาที ขณะเคลื่อนที่ไปตามเส้นทางที่ซับซ้อน
ในชั่วพริบตาเพียงเสี้ยววินาที สมองไม่มีเวลาคิดเรื่องเล็งเป้าด้วยซ้ำ
ทุกการเคลื่อนไหวล้วนต้องอาศัยสัญชาตญาณที่หล่อหลอมจากการฝึกซ้ำซากนับครั้งไม่ถ้วน
ภาวะที่ตัดเสียงรบกวนรอบตัวออกไปจนหมด เหลือเพียงเป้าหมายกับลำกล้องปืน และจดจ่ออย่างเต็มที่นี้ คนในวงการเรียกกันว่า “ภาวะลื่นไหล”
ตอนนี้ลู่หนิงกำลังบีบตัวเองให้เข้าสู่สภาวะนั้น
ตัดความกลัวตายออกจากสมองให้หมด
ในหัวเหลือเพียงชุดข้อมูลหนึ่ง: ระยะ 850 เมตร ความเร็วลมประมาณ 4 เมตรต่อวินาที ลมพัดจากด้านซ้าย
กระสุนปืนไรเฟิลขนาด 5.45 มิลลิเมตรที่ยิงจากปืนไรเฟิลเอเค-74เอ็ม จะตกลงจากวิถีกระสุนหลายเมตรเมื่ออยู่ในระยะนี้
นี่เป็นโจทย์คณิตศาสตร์กับฟิสิกส์ล้วน ๆ สำหรับอดีตโปรแกรมเมอร์อย่างเขา เรื่องนี้เข้าใจได้ไม่ยาก
คำนวณเสร็จแล้ว ลู่หนิงก็ลืมตาขึ้น
เขาปลดกล้องเก่า ๆ ที่ผูกติดกับลำกล้องปืนออก แล้วโยนทิ้งไปข้าง ๆ
จากนั้นคลานเลียบพื้นโคลนไปหาศพนายหนึ่ง
ลู่หนิงไม่ลังเล เขาเอื้อมมือรูดซิปเสื้อคลุมของอีกฝ่าย แล้วกระชากเสื้อเปื้อนเลือดตัวนั้นออกมา