เด็กที่บ้านญาติมาเรียนที่ดาวศูนย์กลาง จึงมาพักอยู่ด้วยหนึ่งเดือน พอเปิดเทอมก็ย้ายออกไป
อวิ๋นซูไม่กล้าทำอะไรเกินเลยกับเสียนเยว่ เพราะกลัวเด็กได้ยิน จะทำให้ผู้ใหญ่เสียความน่าเกรงขาม
อดกลั้นกันมาเกินครึ่งเดือนแล้ว
ค่ำวันหนึ่ง เสียนเยว่ยื่นหมวกเล่นเกมเสมือนจริงให้เธอ ดวงตาสีฟ้ายังคงอ่อนโยนเหมือนเคย “เล่นเกมไหม ผมสร้างด่านไว้ด่านหนึ่ง”
อวิ๋นซูนึกถึงก่อนหน้านี้ ด่านแรกที่เธอกับเสียนเยว่เล่นด้วยกันก็คือ《หนีออกจากเขาหลงหู่》ซึ่งเธอเป็นคนสร้าง
ไม่คิดเลยว่าวันนี้โชคจะพลิกผัน ถึงตาเสียนเยว่สร้างด่านบ้างแล้ว
เธอรู้สึกแปลกใหม่อยู่ไม่น้อย รับหมวกเล่นเกมเสมือนจริงมา พลางถามอย่างสงสัย “ด่านอะไรเหรอ?”
เสียนเยว่ยิ้มบาง ๆ “เดี๋ยวก็รู้”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง พอสบเข้ากับแววตาใคร่รู้ของอวิ๋นซู ก็เสริมว่า “คุณต้องชอบแน่”
“มั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอ?”
อวิ๋นซูยิ่งสงสัย ด่านที่เสียนเยว่สร้างเป็นแบบไหนกัน ถึงได้มั่นใจนัก
เธอสวมหมวกแล้วเข้าสู่เกมเสมือนจริง
ชื่อด่าน《สะกดจิตพี่ชายข้างบ้าน》
เมื่อลืมตาขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องนอนโทนสีอ่อนแสนอบอุ่น กำลังนั่งอยู่ข้างโต๊ะเขียนหนังสือ มือจับปากกา ขะมักเขม้นแก้โจทย์ที่ทำผิด
ข้างกันมีคนคุ้นหน้าคนหนึ่งนั่งอยู่ นั่นคือเสียนเยว่ในวัยยี่สิบปี
เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนกึ่งยาว ปลายแขนเสื้ออยู่ตรงข้อศอก สวมกางเกงขายาวสีเดียวกัน ดูสะอาดสดใส เส้นหน้าคมคายแต่ละมุน ยังมีความอ่อนเยาว์เจืออยู่เล็กน้อย สีหน้าอ่อนโยน มองเห็นเค้าลางของตัวเขาในวันข้างหน้าได้ราง ๆ
เวลาหยุดนิ่ง แผงแนะนำระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอวิ๋นซู
【ยินดีต้อนรับผู้เล่นเข้าสู่ด่าน《สะกดจิตพี่ชายข้างบ้าน》 บทบาทที่คุณได้รับคืออวิ๋นซู น้องสาวข้างบ้านของเสียนเยว่!】
【คุณเป็นเด็กที่ขาดความมั่นใจ ส่วนเสียนเยว่เป็นเด็กบ้านคนอื่นที่ผู้ใหญ่ชื่นชม คุณชอบเขา แต่ไม่กล้าพูดออกไป เพราะคุณมองเห็นความเย็นชาในแววตาอ่อนโยนของเสียนเยว่ เขาไม่ได้ชอบคุณ ที่ปฏิบัติต่อคุณดีเป็นเพียงเพราะคำกำชับของพ่อแม่ เมื่ออยู่ภายใต้ความใจดีอันเย็นชานี้ คุณก็เริ่มเกลียดเขา เกลียดท่าทีเสแสร้งของเขา】