เจ้าของร่างเดิมขาดเรียนบ้างเข้าเรียนบ้าง เรียนไปได้แค่พอถูไถให้สอบผ่าน
แต่วันสอบดันเป็นวันที่ประจำเดือนมา แถมยังรู้สึกไม่ค่อยดี สุดท้ายก็สอบไม่ผ่าน
หลังจากอวิ๋นซูเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร กินก็กิน เล่นก็เล่น โยนเรื่องเรียนทิ้งไปไกล เธอเป็นผู้ใหญ่สุขภาพแข็งแรงแล้ว ควรทำเรื่องที่ดีต่อทั้งกายและใจ จะเรียนไปทำไมกัน
ตอนนี้เธอกำลังถือปากกา มองสัญลักษณ์ที่ทั้งคุ้นตาและแปลกหน้าบนข้อสอบด้วยสีหน้าปวดใจ พยายามเค้นสมองรื้อฟื้นความทรงจำอย่างยากลำบาก จนพอจะนึกความรู้ที่เลือนรางขึ้นมาได้บ้าง
อืม... สัญลักษณ์นี้หมายความว่าอะไรนะ...
อวิ๋นซูเอานิ้วกัดข้อกระดูกพลางครุ่นคิดอย่างหนัก
หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา อวิ๋นซูส่งข้อสอบแล้วก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาเหมือนปลาเค็มที่หมดอาลัยตายอยาก ฉินเยี่ยนจิงตรวจข้อสอบ ปลายปากกาแดงแทบไม่หยุดขีดถูกลงบนกระดาษ
สองนาทีต่อมา ฉินเยี่ยนจิงยื่นข้อสอบที่ตรวจเสร็จแล้วให้อวิ๋นซู
อวิ๋นซูค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างหวาดหวั่น ก่อนจะเห็นคะแนนสีแดงสดอยู่กลางกระดาษข้อสอบสีขาว
29 คะแนน
วินาทีที่ผลสอบออกมา ทุกอย่างก็จบสิ้น หัวใจเธอตายด้านไปแล้ว
อวิ๋นซูซุกหน้าลงในหมอนรูปแกะตัวน้อยน่ารักแสนนุ่มฟู เพื่อหนีความจริง
ฉินเยี่ยนจิงไม่พูดอะไร อวิ๋นซูรู้สึกว่าเบาะโซฟาข้างตัวทรุดลง จากนั้นก็ได้ยินเสียงขยับเขยื้อนเบา ๆ
ไม่นานเสียงนั้นก็หยุดลง
ฉินเยี่ยนจิงยังคงเงียบ อวิ๋นซูอดใจไม่ไหว แอบเหลือบมองเขา แล้วก็สบเข้ากับดวงตาดำสนิทที่สงบนิ่งพอดี