เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินอินตื่นขึ้นมาในห้องของตัวเอง
หลังล้างหน้าแปรงฟันอย่างง่าย ๆ เขาก็พกเงินสดหนึ่งหมื่นหยวนออกจากบ้าน
จุดหมายแรกคือศูนย์คอมพิวเตอร์ทางฝั่งตะวันตกของเมือง
ในปี 06 ศูนย์คอมพิวเตอร์ยังเป็นแหล่งซื้อขายสินค้าไอทีแบบหน้าร้านที่สำคัญที่สุด ถนนทั้งสายเต็มไปด้วยร้านขายคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์เสริม และแผ่นซีดี
เสียงเรียกลูกค้า เสียงประกอบเครื่อง และเสียงโฆษณาซอฟต์แวร์ฆ่าไวรัสดังแข่งกันไม่ขาดสาย
เฉินอินเดินดูอยู่รอบหนึ่ง ก่อนจะเลือกคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะของเลอโนโวมาเครื่องหนึ่ง
สเปกเป็นหน่วยประมวลผลเพนเทียม 4 ซึ่งถือว่าเป็นรุ่นหลักในเวลานั้น แรม 256 เมกะไบต์ ฮาร์ดดิสก์ 80 กิกะไบต์ และจอภาพขนาด 17 นิ้วแบบหลังตุง คอมพิวเตอร์พร้อมจอภาพและชุดแป้นพิมพ์กับเมาส์ หลังต่อรองราคาแล้วก็ยังต้องจ่ายเกินห้าพันหยวนเล็กน้อย
ถ้าเป็นยุคหลัง สเปกแบบนี้คงเป็นแค่ขยะอิเล็กทรอนิกส์ แต่ในปี 06 มันนับเป็นเครื่องมือทำงานที่ทรงพลังเอาเรื่องสำหรับครอบครัวทั่วไปแล้ว
เฉินอินควักเงินจ่าย แล้วขอให้ทางร้านจัดส่งถึงบ้าน
เมื่อกลับถึงสวนเฉาหุย เขาก็ประกอบคอมพิวเตอร์อย่างคล่องแคล่ว เสียบสายอินเทอร์เน็ต แล้วมองภาพเปิดเครื่องของวินโดวส์เอ็กซ์พีที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา ความรู้สึกบางอย่างพลันผุดขึ้นในใจ
พอเครื่องเปิดเสร็จ เขาก็เปิดเบราว์เซอร์ทันที แล้วพิมพ์เว็บไซต์หนึ่งลงไป—เถาเป่า
การซื้อของออนไลน์ในปี 06 กำลังยืนอยู่หน้าค่ำคืนก่อนการเติบโตครั้งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน