ยามนี้ โค่วอี้หร่านเม้มริมฝีปากบาง มองฮูหยินหานที่มีสีหน้าตึงเครียดอยู่กลางโถง กับฮูหยินผู้เฒ่าเจียงที่ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย แววตาพลันหม่นลง
กล่าวให้ชัด ไม่ว่าหนังสือสัญญาสมรสฉบับนี้จะเป็นของจริงหรือของปลอม ล้วนเป็นเรื่องระหว่างสองตระกูล
หากนางใช้เรื่องที่ฮูหยินหานติดสินบนขุนนางเป็นข้ออ้างจริง เชื่อด้วยฐานะของจวนโหวแล้ว ท้ายที่สุดฮูหยินหานคงผลักคนข้างกายออกมารับโทษแทนเพื่อให้เรื่องจบลง
นอกจากจะแก้ปัญหาไม่ได้แล้ว ยังทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับจวนโหวยิ่งตึงเครียดขึ้น
นางอาจอาศัยฐานะองค์หญิงใหญ่กดดันอีกฝ่าย เรียกร้องให้ทางการยกเลิกสัญญาสมรสฉบับนี้อย่างไม่ลดละ ทว่าเช่นนั้นแล้วจะมีความหมายอันใด?
มีแต่จะทำให้ตนเองอับอายยิ่งกว่าเดิม
วิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดคือทำราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น รักษาหน้าของทั้งสองฝ่ายไว้
นางแย้มยิ้มอ่อนโยน «คำอวยพรของคุณหนูเจียง ข้าจะไตร่ตรองให้ดีก่อนเขียน ยามนี้ก็ดึกแล้ว ทุกท่านเชิญเข้าที่นั่งเถิด»
เมื่อมีคำสั่งสำรับเลิศรสที่ยังร้อนกรุ่นก็ทยอยยกเข้ามาราวสายน้ำ โถงจัดเลี้ยงกลับมาครึกครื้นมีชีวิตชีวาอีกครั้ง ไม่มีผู้ใดเอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่
ฮูหยินหานลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
นางกลับไปนั่งที่เดิม เห็นฮูหยินผู้เฒ่าเจียงกินอาหารอย่างสุขุมเยือกเย็น ในใจก็อดแค้นอีกฝ่ายไม่ได้!
หญิงชราเจ้าเล่ห์ผู้นี้ก่อเรื่องใหญ่โตถึงเพียงนี้ กลับไม่เสียหายแม้แต่น้อย ยังผลักนางให้ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก เกือบจนลงจากเวทีไม่ได้!