วันละหกสิบล้าน แต่ใช้ได้แค่ในอำเภอ?

ตอนที่ 111 แนวทางห้ามเฉียง

7 นาที· 1.7K คำ

หลังจากลู่หมิงออกไป ซุนฉางหมิงก็เริ่มทบทวนมองชายหนุ่มคนนี้ในหัวอีกครั้ง

สามเดือนก่อน ลู่หมิงก้าวเข้ามาในห้องทำงานของเลขาธิการพรรคประจำอำเภอเป็นครั้งแรก

ซุนฉางหมิงจำได้แม่นยำ วันนั้นลู่หมิงสวมเสื้อแจ็กเก็ตลำลองธรรมดาตัวหนึ่ง นั่งบนโซฟาตัวนั้น มือสองข้างวางบนเข่า เรียบร้อยตามมารยาท

พูดจากสุภาพ ในแววตามีแต่ความระแวดระวังและความยำเกรงซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของคนหนุ่มสาวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอำนาจในระบบ

ลู่หมิงในตอนนั้น ในมือถือเงินก้อนโตหลายสิบล้าน ต้องการซื้อตึกซินเฉิงในอำเภอยวิ๋นเมิ่ง

เขาไม่ได้มาหาหน่วยงานรัฐโดยตรง แต่ผ่านตัวแทนเจ้าของกรรมสิทธิ์อย่างจ้าวเหว่ยเฉียง ถ่ายทอดคำพูดเป็นชั้น ๆ อย่างระมัดระวังเพื่อหยั่งเชิงขั้นต่ำของทางอำเภอ

ในสายตาของซุนฉางหมิงตอนนั้น ลู่หมิงคืออะไร?

คือคนหนุ่มบ้านเดียวกันที่โชคดี ไปหาเงินก้อนโตข้างนอกได้

คือแกะอ้วนพี ถุงเงินที่ว่านอนสอนง่าย

ซุนฉางหมิงยินดีอย่างยิ่งที่จะเป็นที่พึ่งให้ชายหนุ่มคนนี้ เพราะลู่หมิงต้องการการปกป้องจากระบบ และเขาต้องการเงินทุนของลู่หมิงมาเติมหลุมเศรษฐกิจของอำเภอ แปรเปลี่ยนเป็นผลงานทางการเมืองที่จับต้องได้

ความสัมพันธ์ตอนนั้นเรียบง่ายถึงที่สุด ลู่หมิงออกเงิน เขาออกอำนาจ ต่างฝ่ายต่างได้ในสิ่งที่ต้องการ สิทธิ์ชี้นำกำไว้ในมือของซุนฉางหมิงอย่างแน่นหนา

แต่สมดุลนี้ ถูกทำลายไปเร็วเกินไปแล้ว

ซุนฉางหมิงเรียบเรียงปมสำคัญหลายจุดในช่วงสามเดือนนี้

ปมแรก คือตอนที่ลู่หมิงปะทะกับหูขุย มือวางอันดับในท้องถิ่น

ตอนนั้นลู่หมิงเปิดคมเต็มที่ โต้กลับในวงเหล้า หลังจากนั้นก็มาหาเขาอย่างแข็งขันเพื่อขอยืมพลัง

ลู่หมิงในตอนนั้น ยังคงทำตามกฎกติกา รู้จักขอยืมดีกรีพรรคอำเภอมาเป็นธง คารวะนับว่ายังให้เกียรติ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป