"ใช่แล้ว ๆ ข้าน้อยเอง ผู้อำนวยการเมิ่ง ท่านงานยุ่งเรื่องมาก เรื่องเล็กน้อยคงจำไม่ได้"
หูขุยสาวเท้าเข้าไปสองก้าว ท่วงท่าอ่อนน้อม "ปี 08 ทางมณฑลจัดโครงการนำร่องมาตรฐานอุตสาหกรรมวัสดุก่อสร้าง ผมเป็นตัวแทนบริษัทเอกชนรายเดียวจากอำเภอยวิ๋นเมิ่งที่เข้าไปรายงานตัวที่สำนักมณฑล ตอนนั้นท่านยังเป็นหัวหน้าแผนก มาชี้แนะด้วยตัวเองเลย"
คิ้วที่ขมวดของเมิ่งเจ้าหัวคลายลง
"โอ้ นึกออกแล้ว เจ้าพวกวัสดุก่อสร้าง พวกคุณตั้งกลุ่มพันธมิตรขึ้นมา"
"ใช่แล้ว ๆ ครับ กลุ่มพันธมิตรอุตสาหกรรมวัสดุก่อสร้าง ห้าบริษัทร่วมกันยื่นขอ ท่านยังเขียนคำขวัญให้ด้วย"
ระหว่างพูด หูขุยกวาดตามองผ่านลู่หมิงอย่างเป็นธรรมชาติ
ลู่หมิงยืนอยู่ที่เดิม มือล้วงกระเป๋า
ซุนฉางหมิงเอ่ยปาก "ประธานหู มาที่นี่ได้ยังไง?"
คำถามนี้ฟังดูไม่ค่อยสุภาพเท่าไหร่
ตารางตรวจเยี่ยมวันนี้แจ้งให้ทางว่านเจียฝูทราบเพียงฝ่ายเดียว ไม่ได้บอกบริษัทอื่นเลย
หูขุยหันกลับมา ท่าทางนอบน้อมกว่าตอนพูดกับเมิ่งเจ้าหัวเล็กน้อย "เลขาธิการซุนครับ ผมบังเอิญผ่านมาเห็นขบวนรถ นึกว่ามาทักทายสักหน่อย"
ซุนฉางหมิงไม่รับคำ สายตามองไปมาระหว่างหูขุยกับเมิ่งเจ้าหัว
เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว
ลู่หมิงเองก็ไม่เคยเชื่อเรื่องบังเอิญ
ตารางงานของเมิ่งเจ้าหัวถูกรั่วไหล และคนที่ปล่อยข้อมูลก็เป็นได้แค่คนที่อยู่ในงานสัมมนา
ดูจากท่าทีของซุนฉางหมิงกับจางก่วงหัวตอนนี้แล้ว ไม่น่าจะใช่
งั้นก็เหลือแค่คนเดียว คือเมิ่งเจ้าหัวปล่อยข่าวเอง
ลู่หมิงพยักหน้าเบา ๆ คำนึงในใจ
"ผู้อำนวยการเมิ่ง ในเมื่อประธานหูมากันแล้ว ไปดูด้วยกันไหมครับ?" ซุนฉางหมิงโยนหินถามทางโดยไม่ให้รู้ตัว