วันละหกสิบล้าน แต่ใช้ได้แค่ในอำเภอ?

ตอนที่ 10 ฉันอยากลองตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายบุคคล

6 นาที· 1.5K คำ

เช้าวันรุ่งขึ้นเจ็ดโมงห้าสิบ ลู่หมิงขับรถมายบัคมาจอดหน้าเจี้ยนจวินซ่อมรถ

ลู่ยวนยืนอยู่ริมถนนแล้ว

ต่างจากเมื่อคืนที่ใส่รองเท้าแตะเดินลาก ๆ กินบะหมี่ราวกับเป็นคนละคน

เสื้อเชิ้ตสีขาวเก็บชายใส่กางเกงสแล็กดำ รวบผมเรียบร้อย แถมยังแต่งหน้าอ่อน ๆ

เธอเปิดประตูฝั่งคนนั่ง ก้าวขึ้นไป คาดเข็มขัดนิรภัยก่อน แล้วหยิบซองเอกสารออกมาจากกระเป๋าสะพาย

"สำเนาบัตรประชาชน สำเนาทะเบียนบ้าน ข้อบังคับบริษัทฉันเขียนเมื่อคืนเสร็จแล้ว ขอบข่ายธุรกิจพิมพ์มาสองชุด"

เธอพลิกเอกสารเช็คทีละรายการ "ร้านทำตรายางฉันนัดไว้แล้ว อยู่ตรงข้ามสำนักงานทะเบียนการค้านั่นแหละ 'ร้านเฒ่าจางทำตรายาง' ตราประทับทางการของอำเภอเกือบทั้งหมดออกจากร้านเขา"

ลู่หมิงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง

"เมื่อคืนนอนกี่โมง"

"ตีสาม" ลู่ยวนรูดซิปซองเอกสาร เอนศีรษะพิงเบาะ หลับตา "เดือนละห้าหมื่นนะพี่ ฉันต้องทำให้สมกับเงินเดือนสิ"

รถแล่นออกสู่ถนนจงซิน

แปดโมงยี่สิบห้า มายบัคจอดนิ่งสนิทหน้าประตูใหญ่สำนักงานกำกับดูแลตลาดอำเภอยวิ๋นเมิ่ง (เคาน์เตอร์จดทะเบียนการค้า)

เวลานี้ หน้าประตูมีคนไม่กี่คนยืนรอเปิดประตูแล้ว

ส่วนใหญ่เป็นคนทำธุรกิจเล็ก ๆ แถวนี้ มาขอใบอนุญาตประกอบกิจการรายบุคคล ถือถุงพลาสติกใส่วัสดุ ยืนคุยกันบนบันได

ลู่ยวนผลักประตูรถ หนีบซองเอกสารไว้ใต้รักแร้ เดินไปทางทางเข้าห้องโถง

แปดโมงสามสิบ ประตูใหญ่เปิดตรงเวลา

ลู่ยวนเดินไปถึงหน้าเคาน์เตอร์เป็นคนแรก

"สวัสดีคะ ขอจดทะเบียนจัดตั้งบริษัท" เธอเปิดซองเอกสาร หยิบวัสดุออกมาทีละแผ่น วางเรียงอย่างเป็นระเบียบบนเคาน์เตอร์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป