วันต่อมา หลังจากเสิ่นหลีจัดการเรื่องการรับสมัครงานประจำวันของบริษัทหยุนเมิ่งลงทุนเสร็จ เธอก็มาถึงโรงเรียนอาชีวศึกษาเทคนิคอำเภออวิ๋นเมิ่งตอนบ่ายสองโมงครึ่ง
หน้าประตูโรงเรียนมีป้ายทองแดงสีซีดติดอยู่ บนกำแพงทาสีตัวอักษรใหญ่หกตัวว่า "ทักษะเปลี่ยนชีวิต" ประตูรั้วเหล็กเปิดค้างอยู่ครึ่งหนึ่ง ในป้อมยามมีชายแก่คนหนึ่งกำลังดูมือถือ แม้แต่หัวยังไม่เงยมามอง
เสิ่นหลีเขียนชื่อลงในสมุดลงทะเบียนผู้มาติดต่อของป้อมยาม ยื่นนามบัตรบริษัทให้
"มาหาใคร?"
"ผู้อำนวยการโจวฟู่หมินครับ ท่านผู้ว่าการเหอแนะนำมา มาหารือเรื่องการรับผู้สำเร็จการศึกษาเข้าทำงานครับ"
ชายแก่เลิกตามองนิดหนึ่ง หยิบโทรศัพท์ตั้งโต๊ะกดเบอร์ภายใน ครางรับเบาๆ สองสามที แล้ววางสาย
"ผู้อำนวยการโจวติดประชุมอยู่ คุณรอสักครู่"
เสิ่นหลียืนรออยู่บนขั้นบันไดปูนข้างห้องรับส่งเอกสารยี่สิบนาที
แดดเดือนเมษายนเริ่มแรงแล้ว เธอสวมกระโปรงสูทสีน้ำเงินเข้ม ใส่รองเท้าส้นกึ่งสูง ยืนนานๆ รู้สึกเมื่อยข้อเท้า
ผ่านไปยี่สิบห้านาที ชายวัยกลางคนใส่แว่นคนหนึ่งเดินเนิบๆ ออกมาจากอาคารบริหาร ถือแก้วน้ำเคลือบใส่น้ำชามาด้วย บนแก้วมีตัวอักษรสีแดงว่า "ผู้ปฏิบัติงานยอดเยี่ยม"
"คุณคือ?"
"เสิ่นหลี ฝ่ายบุคคลและธุรการ บริษัท ยวิ๋นเมิ่ง อินเวสเมนท์ จำกัด หยุนเมิ่งลงทุน จำกัด" เสิ่นหลียื่นนามบัตร "ท่านผู้ว่าการเหอแจ้งไว้แล้ว บริษัทเราต้องการมาหารือเรื่องการจัดหางานให้ผู้สำเร็จการศึกษาภาคฤดูร้อนปีนี้ครับ"
โจวฟู่หมินรับนามบัตรมาดูแวบหนึ่ง
"อืม เข้ามาคุยกันข้างใน"