วันละหกสิบล้าน แต่ใช้ได้แค่ในอำเภอ?

ตอนที่ 61 เพื่อนเก่า

6 นาที· 1.4K คำ

จางก่วงหัวขมวดคิ้วมุ่น ถึงเขาจะไม่มีหัวคิดทางการเมืองเลยก็ตาม

แต่ก็ฟังเจตนาที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเมิ่งเจ้าหัวออก คะแนนงานดึงดูดการลงทุนเจ็ดหมื่นแปดพันล้าน สุดท้ายกลับดึงบริษัทเดียวมาเข้าฉาก มันคือการตอแหล

ซุนฉางหมิงวางถ้วยชาลง แล้วรับช่วงต่อ

"ผู้อำนวยการเมิ่งครับ ขอพูดตามความเป็นจริง พื้นฐานเศรษฐกิจของเอกชนในอำเภอยวิ๋นเมิ่งอ่อนแอ ธุรกิจท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นรายย่อย ที่มีขนาดมีน้อยมาก ช่วงหลายปีที่ผ่านมาเศรษฐกิจขาลง ปิด ควบรวม เปลี่ยนกิจการไปหลายราย ที่เหลือส่วนใหญ่อยู่ในสภาพประคองตัวไปวัน ๆ ไม่มีแรงจูงใจจะขยับขยาย"

ซุนฉางหมิงชะลอฝีเท้าในการพูด ครุ่นคิดสรรคำอย่างระมัดระวัง

"หัวข้อประชุมรับฟังความเห็นวันนี้คือประสิทธิผลในการดึงดูดการลงทุน เราคิดว่า แทนที่จะลากธุรกิจเป็นกองมาไว้ให้ดูดี สู้เชิญตัวแทนที่ทำงานจริง ๆ มาพูดให้ชัดแจ้ง เข้าใจตรงกันดีกว่า"

เมิ่งเจ้าหัวไม่รับคำ

จางก่วงหัวเห็นดังนั้น จึงรีบเสริมว่า "ผู้อำนวยการเมิ่งครับ จริง ๆ แล้วอำเภอเราก็มีธุรกิจท้องถิ่นไม่กี่รายที่ขนาดพอใช้ได้ อย่างเช่นบริษัทขุยเซิ่งในอุตสาหกรรมวัสดุก่อสร้าง กลุ่มเฟิงยวี่ในธุรกิจแปรรูปอาหาร เป็นต้น แต่เนื่องจากวันนี้หัวข้อหลักว่าด้วยการลงทุนใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้น ธุรกิจเก่าพวกนี้สองปีมานี้ไม่มีส่วนช่วยที่เด่นชัดในการลงทุนเพิ่ม เลย..."

"เลยไม่ได้เรียกมา" เมิ่งเจ้าหัวพูดแทนจนจบประโยค

จางก่วงหัวผงกศีรษะ ไม่ปริปากอีก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป