ไป๋ฉงเหวินแทบทำโทรศัพท์ในมือหลุด
หูขุยเพิ่งวางสายไป ลู่หมิงก็โทรเข้ามาทันที แถมเปิดปากก็พูดเรื่องถนนจงซิน
นี่มันหมายความว่าอะไร?
หมายความว่าข้างกายหูขุยมีคนของลู่หมิง
แผ่นหลังของไป๋ฉงเหวินเย็นวาบ เขานั่งอยู่บนเก้าอี้หมุนในห้องหนังสือ แสงไฟจากโคมไฟส่องลงบนหนังสือ "หลักเกณฑ์ความซื่อสัตย์สุจริตของผู้ปฏิบัติหน้าที่ระดับผู้นำ" ที่กางอยู่บนโต๊ะ นั่นเป็นหนังสือที่คณะกรรมการตรวจสอบวินัยแจกมา เขาใช้รองแก้วน้ำมาตลอด
"ประธานลู่ ข่าวของคุณนี่ไวเหลือเกินนะ" ไป๋ฉงเหวินหัวเราะแห้ง ๆ
"ผู้อำนวยการไป๋ ข่าวของผมจะไวหรือไม่นั้นไม่สำคัญ ที่สำคัญคือถนนเส้นนี้ควรซ่อมหรือไม่ แล้วจะซ่อมอย่างไร"
ไป๋ฉงเหวินไม่ตอบ รอฟัง
ลู่หมิงพูดต่อ "การปรับปรุงถนนจงซินเป็นข้อเสนอของตัวแทนสภาประชาชน มีพื้นฐานจากเสียงประชาชน เรื่องนี้ในตัวมันเองไม่มีปัญหา แต่ถ้าทำเป็นการประมูลแบบมุ่งเป้า นั่นก็ไม่ใช่การซ่อมถนนแล้ว เป็นการเติมเลือดต่างหาก"
ลูกกระเดือกของไป๋ฉงเหวินขยับ
"ผู้อำนวยการไป๋ ท่านเป็นเบอร์หนึ่งของสำนักงานการเคหะและการพัฒนาเมือง ถนนเส้นนี้ตั้งแต่การอนุมัติโครงการไปจนถึงการประกาศทางออนไลน์ ทุกขั้นตอนมีลายเซ็นของท่านทั้งนั้น หากวันหน้ามีปัญหาเกิดขึ้น คนที่จะถูกสอบสวนก็คือท่าน"
ไป๋ฉงเหวินกำโทรศัพท์แน่น เงียบไปนาน
น้ำเสียงของลู่หมิงช้าลงบ้าง "ผมไม่ได้มาข่มขู่ท่าน ผมไม่เหมือนคนอื่น ผมจะพูดแค่เรื่องเดียว เปิดประมูลสาธารณะ องค์กรที่มีคุณสมบัติเหมาะสมล้วนเข้าร่วมได้ ใครเสนอราคาต่ำ แผนงานดี ก็ชนะการประมูล นี่แหละที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับท่าน"
