เหล่าบุคลากรในกองถ่ายต่างแข็งค้างอยู่กับที่ เสียงสูดลมหายใจดังเซ็งแซ่ไม่ขาดระยะ
ฉือเจ๋อวี้เป็นใครกัน? ผู้มีอำนาจสูงสุดในเมืองท่าขาว ผู้พลิกฟ้าให้เป็นฝน ฝนให้เป็นฟ้าได้ตามอำเภอใจ ขึ้นชื่อเรื่องไม่แตะต้องสตรี
ข้างกายแม้แต่ผู้ช่วยผู้หญิงยังไม่มีสักคน วันนี้กลับปล่อยให้หญิงสาวคนหนึ่งกอดกลางที่สาธารณะโดยไม่ผลักออก?
ห้องถ่ายทอดสดยิ่งคึกคักไปใหญ่
[บ้าจริงๆ ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม? นั่นมันฉือเจ๋อวี้?!]
[เมิ่งจินกอดคุณชายฉือเนี่ยนะ?! หล่อนกล้าอะไรขนาดนั้น?]
[ไม่ใช่ว่า... พวกเขาเป็นอะไรกัน? คุณชายฉือไม่ผลักหล่อนออกเลยด้วย?]
[ไม่แปลกใจเลยที่ฝีมือการแสดงห่วยขนาดนี้ยังได้ลองบทนางเอก คงมีฉากหลังเป็นตระกูลฉือสินะ...]
[แฟนกันหรือเปล่าเนี่ย? ไม่งั้นคุณชายฉือจะยอมให้หล่อนทำแบบนี้ได้ยังไง?]
แฮชแท็ก #ฉือเจ๋อวี้เมิ่งจิน# พุ่งทะยานขึ้นอย่างที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ไม่ทันไรก็ทะยานขึ้นไปติดอันดับต้นๆ ของเทรนด์การค้นหา
คำคาดเดาเรื่อง "แฟน" "เลี้ยงเลี้ยงดู" "มีเส้นสายในวงการ" แผ่กระจายไปทั่ว พาเอาคำว่า #การคัดตัวละครเรื่องตู้ชวน# ถูกผลักดันขึ้นไปด้วย
กล้องถ่ายทอดสดที่วิ่งตามออกมาไม่กล้าเข้าไปใกล้ แต่ก็เก็บภาพสองร่างที่กอดกันอยู่เอาไว้ในเฟรมได้
มองดูภาพในจอถ่ายทอดสด ดวงตาของเมิ่งจินแวววับด้วยความสะใจ ยิ่งร้องไห้ยิ่งดูน่าประหวั่น
นางตั้งใจจะให้ฉีจื้ออวี้เห็นให้ชัดเจน
ต่อให้นางจะอ้างชื่อว่าเป็นญาติที่ไม่ถูกต้องตามกติกา แต่คนที่ยืนอยู่ข้างกายฉือเจ๋อวี้ คนที่ได้รับการปกป้อง จะต้องเป็นเมิ่งจินเพียงคนเดียวตลอดไป
ฉีจื้ออวี้ตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ สายตาเยาะเย้ยท้าทายของเมิ่งจินกวาดมาถูกใจของนางที่คิดว่าชาชินแล้วก็ยังแทงทะลุเข้าไปอย่างไม่ทันตั้งตัว