ฉีจื้ออวี้พูดอย่างหนักแน่น "เปลี่ยนคนไม่ได้ วิดีโอนั้นถูกตัดต่อมา โจรเป็นเรื่องที่มีเหตุผล"
"เผยหว่านอินไม่มีปัญหา บทนี้ตายตัวแล้วว่าเป็นของเธอ"
"แต่คุณฉี ทางฝ่ายลงทุนนั้น..."
"ฝ่ายลงทุนฉันจะไปคุยเอง" ฉีจื้ออวี้ขัดขึ้น "สิบโมงเช้าวันนี้เปิดประชุมเตรียมงาน ฉันจะไปอธิบายกับคุณนักลงทุนทุกท่านด้วยตัวเอง"
"ก่อนหน้านั้น กองถ่ายอย่าโพสต์อะไรในแอคเคาน์ทางการ และอย่าตอบสนองคำถามใดๆ ทั้งสิ้น"
วางสายโทรศัพท์ของโปรดิวเซอร์ เธอก็โทรหาเผยหว่านอินทันที
สายดังอยู่หลายทีกว่าจะมีคนรับ ปลายสายส่งเสียงแหบๆ เหมือนเพิ่งตื่นนอน กลับแฝงไปด้วยความไม่แคร์อะไรเลย
"ฉันกำลังจะโทรหาคุณพอดี วิดีโอห่วยๆ นั้นในเน็ต คุณเห็นรึยัง?"
ฉีจื้ออวี้พูดเสียงจริงจัง "เรื่องนี้เธออย่าไปยุ่ง ฉันจัดการเอง"
เผยหว่านอินตั้งท่าจะเถียงว่า "เรื่องแค่นี้ไม่ต้องให้คุณลำบาก"
แต่พอได้ยินน้ำเสียงที่มั่นคงและใส่ใจของฉีจื้ออวี้ คำพูดก็เปลี่ยนทิศทาง กลายเป็นตอบรับอย่างว่าง่าย "ได้ ๆ ฟังคุณ"
"ถ้าจริงๆ ไม่ไหว คุณเปลี่ยนฉันออกก็ได้ ไม่ต้องลำบากใจ"
"คุณป้าเราแค่เข้ามาเล่นวงการบันเทิง ถ้าไม่ได้ก็แค่กลับไปทำอาชีพเดิม กลับบ้านไปรับมรดก เราจะไปเอาอะไรกับพวกเน็ตไอดอลพวกนั้น"
ตัวเธอไม่แคร์ชื่อเสียงอะไรอยู่แล้ว แต่กลัวว่าโปรเจกต์เพิ่งเริ่มต้นของฉีจื้ออวี้จะพลอยเสียหายไปด้วย แล้วจะเป็นการทำลายความอุตสาหะกว่าหนึ่งปีของอีกฝ่ายโดยเปล่าประโยชน์
ฉีจื้ออวี้ฟังออกถึงความกังวลที่ซ่อนอยู่ในคำพูด "วางใจได้ เปลี่ยนเธอไม่ได้"
"บทนี้เธอสอบคัดเลือกมาด้วยความสามารถ ไม่มีเหตุผลที่ต้องเปลี่ยนคนเพราะคำนินทาแค่นี้"