เย็นวันหยุดสุดสัปดาห์ กู้เฉิงอันมารับเด็ก ๆ
สถานที่นัดพบครั้งนี้ยังคงเป็นห้องชุดเล็ก
ตามข้อตกลง เสิ่นหนานซิงต้องส่งเด็ก ๆ ให้บ้านสกุลกู้ก่อนสองทุ่ม เธอตั้งใจจะพาลงไปส่งที่หน้าตึก แต่เซี่ยวเป่างีบกลางวันแล้วตื่นสาย ตอนจะออกไปก็ยังไม่ยอมถอดถุงเท้าใหม่ที่แม่ซื้อให้ ทำให้ชักช้าอยู่พักใหญ่
ตอนที่กู้เฉิงอันมาถึง ประตูยังไม่ได้ปิด
แม่บ้านจ้าวกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ที่หน้าประตู ช่วยเซี่ยวเป่าเก็บผ้าพันคอ
"ใจเย็น ๆ ไม่ต้องรีบ" แม่บ้านจ้าวพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "เก็บผ้าพันคอเข้าไปข้างในนะ เดี๋ยวโดนลมแล้วไอง่าย"
เซี่ยวเป่ายืนนิ่ง มือกอดกระเป๋านักเรียนใบเล็กของตัวเอง
ต้าเป่าตรวจดูแฟ้มการบ้านอยู่ข้าง ๆ
"ใบงานคณิตก็เอามา หนังสือภาษาก็เอามา สมุดบันทึกการอ่านที่ให้แม่เซ็นก็เอามาด้วย"
เสิ่นหนานซิงเดินออกมาจากครัว ในมือถือปิ่นโตสองใบ
"นี่เป็นอาหารเสริมมื้อค่ำ เป็นของอ่อน ๆ ทั้งหมดนะ เซี่ยวเป่าเพิ่งหายไอ อย่าให้กินน้ำตาลเยอะ"
กู้เฉิงอันยืนอยู่หน้าประตู ครู่หนึ่งก็ไม่ได้พูดอะไร