ทันทีที่เด็กๆ กลับถึงบ้านสกุลกู้ แม่สามีก็เริ่มถาม
“วันนี้ไปกินอะไรที่แม่ของลูกมาล่ะ”
เซี่ยวเป่าวางกระเป๋าหนังสือลง “เกี๊ยว กับข้าวต้มครับ”
แม่สามีขมวดคิ้ว “ข้าวต้มอีกแล้ว เด็กกำลังโต กินแต่ข้าวต้มได้ยังไง”
ต้าเป่าเงยหน้าขึ้น “มีไข่ตุ๋น เนื้อกุ้ง แล้วก็ผักด้วยครับ แม่บอกว่าตอนนี้เซี่ยวเป่าเพิ่งหายไอ กินมันๆ ไม่ได้”
แม่สามีถูกขัดคอ สีหน้าไม่ค่อยดีนัก
“ตอนนี้แม่ของลูกชักจะออกคำสั่งเป็นเสียแล้ว”
คำพูดนี้แฝงความประชดประชัน
ต้าเป่าไม่รับคำ
กู้เฉิงอันนำกล่องเก็บความร้อนเข้าไปในครัว เปิดดูแวบหนึ่ง
ข้างในแยกไว้อย่างละเอียด
ของต้าเป่าคือข้าวปั้นเนื้อวัวผักชิ้นเล็กกับซุป
ของเซี่ยวเป่าคือโจ๊กฟักทองกับไข่ตุ๋น
กล่องทุกใบมีป้ายแปะไว้ กระทั่งเวลาในการอุ่นก็เขียนเอาไว้
แม่สามีเดินมาเห็น ทำเสียงฮึ
“จัดซะดูดีเชียว”
กู้เฉิงอันปิดฝากล่อง “แม่ครับ เด็กยังไม่ได้กินข้าวเย็น ไปอุ่นก่อนนะ”