ค่ำคืนล่วงเลย บ้านกลับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง
เสิ่นหนานซิงหรี่ไฟลง เหลือเพียงโคมเล็กเหนือโต๊ะอาหาร
บนโต๊ะยังมีถังหยวนที่เด็ก ๆ ห่อไว้ไม่ค่อยกลมนัก
เดิมทีเธอตั้งใจจะเก็บเข้าตู้เย็น แต่สุดท้ายก็ต้มขึ้นมาครึ่งถ้วยเล็ก
น้ำเดือด ถังหยวนลอยขึ้นในหม้อ
มีลูกหนึ่งแตกใส้ ไส้งาดำทะลักออกมานิดหน่อย ละลายเป็นสีจาง ๆ ในน้ำใส
เซี่ยวเป่าบอกตอนบ่ายว่า มันเหมือนกำลังยิ้ม
เสิ่นหนานซิงตักลูกนั้นใส่ชาม แล้วนั่งลงที่โต๊ะอาหาร
นี่ไม่ใช่คืนส่งท้ายปีเก่า
แต่จู่ ๆ เธอกลับนึกถึงวันส่งท้ายปีเก่าจริง ๆ ขึ้นมา
วันนั้น หลังจากเด็ก ๆ จากไป เธอก็นั่งอยู่ที่นี่คนเดียว กินเกี๊ยวที่เหลือ
ในบ้านเงียบมาก
เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจตัวเอง
ตอนนั้นเธอบอกตัวเองว่า ปีหน้าจะต้องรับลูกมาอยู่ด้วยกันในช่วงปีใหม่ให้ได้