ก่อนเซ็นชื่อ คุณแม่สามีโทรหาเสิ่นหนานซิงสองครั้ง
ครั้งแรก เธอไม่ได้รับ ตอนนั้นเธอกำลังนั่งอยู่ริมแปลงดอกไม้ในโรงพยาบาล มองดูข้อความที่อาจารย์ฝ่ายบุคคลส่งมา เตือนให้เธอไปห้องประชุมตอนสิบโมง ครั้งที่สองที่โทรเข้ามา หน้าจอสั่นกระตุกอย่างดื้อรั้น ในที่สุดเธอก็รับ
“หนานซิง หนูถึงโรงพยาบาลหรือยัง” คุณแม่สามีถาม
“ถึงแล้วค่ะ”
“ดูสัญญาชัดเจนหรือยัง แปดหมื่นจะเข้าบัญชีเมื่อไหร่”
เสิ่นหนานซิงเงยหน้ามองประตูกระจกของตึกฉุกเฉิน น้ำเสียงเรียบเรื่อย “หลังจากเซ็นเสร็จก็ดำเนินการตามขั้นตอนค่ะ”
คุณแม่สามีเหมือนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก “งั้นหนูจำไว้ให้ดี ถามให้ชัดเจน อย่าให้พวกเขาถ่วงเวลาเด็ดขาด ตอนนี้ที่บ้านรายจ่ายเยอะ เงินถึงมือแล้วถึงจะเป็นของจริง”
เสิ่นหนานซิงกำโทรศัพท์ไว้แน่น จู่ๆ ก็ถามขึ้นว่า “แม่ แม่สนใจแค่เรื่องเงินเท่านั้นหรือคะ”
ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ
น้ำเสียงของคุณแม่สามีแข็งกร้าวขึ้นมาทันที “แม่ไม่สนใจเรื่องเงินแล้วจะใช้ชีวิตยังไง หนูคิดว่าแม่อยากพูดเรื่องพวกนี้หรือ ผ่อนบ้านเลี้ยงลูกอะไรไม่ต้องใช้เงินบ้าง ตอนนี้งานของหนูก็ไม่มีแล้ว จะให้แม่ไม่คิดมากได้ยังไง”