เป้าหมายแรกสุดของเสิ่นหนานซิง คือแค่มีชีวิตอยู่ต่อไป
ช่วงที่เพิ่งหย่าใหม่ ๆ ตอนที่เธอเขียนประโยคพวกนั้นในห้องเช่า ในใจจริง ๆ แล้วไม่ได้คิดถึงอนาคตที่ไกลนัก
ฉันต้องเก็บเงิน
ฉันต้องมีทางสำรอง
ฉันต้องอยู่ต่อไป
ฉันต้องกู้ชีวิตคืนมา
“อยู่ต่อไป” ในตอนนั้น มันชัดเจน และก็ยากยิ่ง
จ่ายค่าเช่าได้
มีข้าวกิน
ได้เจอลูก
ไม่ปล่อยให้ความน้อยใจทับถมในยามดึก
ไม่ปล่อยให้คำพูดสักคำของบ้านสกุลกู้มาบั่นทอนตัวเองจนหมด
ต่อมาถูกหวยรางวัล เงินก็เหมือนสายฝนที่โปรยลงมากลางชีวิตที่แตกระแหงของเธอ
เธอไม่ได้กลายเป็นคนที่ทำได้ทุกอย่างในทันที
แค่ค่อย ๆ มีความมั่นใจขึ้น
ความมั่นใจทำให้เธอซื้อคอนโดเล็ก ๆ สองห้องนอน เตรียมโต๊ะหนังสือและเตียงไดโนเสาร์ให้ลูก
ความมั่นใจทำให้เธอหยุดงานดูแลผู้ป่วยบางราย นอนจนตื่นเองตามธรรมชาติ ซื้อดอกไม้ให้ตัวเอง