หลินซืออวี่มารับประทานอาหารที่บ้านสกุลกู้เป็นครั้งแรก ในวันที่สามหลังจากจดทะเบียนสมรส
คุณแม่กู้โทรศัพท์มาเชิญเธอเป็นพิเศษ บอกว่าครอบครัวต้องได้นั่งกินข้าวด้วยกันสักมื้อ
ปลายสาย คุณแม่กู้หัวเราะอย่างอบอุ่น “ร้านอาหารข้างนอกไม่นับเป็นข้าวบ้าน วันนี้คุณอามีกับข้าวหลายอย่าง เธอเลิกงานแล้วรีบมาเลยนะ”
หลินซืออวี่ตอบรับอย่างว่าง่าย
เธอคิดว่านี่เป็นเพียงมื้อค่ำธรรมดาๆ มื้อหนึ่ง
จนกระทั่งมาถึงบ้านสกุลกู้ เธอถึงได้พบว่าเรื่องไม่ง่ายอย่างนั้น
ห้องครัวกองด้วยกับข้าว
ซี่โครงหมู ปลา ผักใบเขียว ไข่ไก่ เต้าหู้ และยังมีคื่นช่ายที่ยังไม่ได้เด็ดอีกหนึ่งถุง
คุณแม่กู้ผูกผ้ากันเปื้อน ยื่นคื่นช่ายที่ยังไม่ได้เด็ดมาตรงหน้าเธอ “ซืออวี่ เธอมาได้จังหวะพอดี วันนี้ป้าปวดเอวนิดหน่อย ช่วยป้าเด็ดคื่นช่าย แล้วก็ล้างปลาด้วย”
รอยยิ้มของหลินซืออวี่ชะงักไปชั่วขณะ
เธอปรับตัวได้เร็ว วางกระเป๋า ล้างมือแล้วเดินเข้าครัว
