“พูดเหลวไหล! ที่พ่อเจ้าได้รับบาดเจ็บก็เพราะต้องหาเงินให้ลูกพี่ลูกน้องของเจ้า ทั้งยังถูกย่าบีบบังคับจนจำต้องขึ้นเขาลึกไปล่าสัตว์ เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเจ้า!”
ดวงตาของหลินสือแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าทนฟังลูกสาวพูดว่าตัวเองไม่ดีไม่ได้
ซงซีรีบอธิบาย “ท่านแม่ ข้าหมายถึงข่าวลือเกี่ยวกับข้าในหมู่บ้าน เกรงว่าจะมีคนจงใจปล่อยออกมา”
“เป้าหมายคือทำให้ข้ากระโดดน้ำฆ่าตัวตาย!”
“หรือพูดอีกอย่าง คือทำให้เรื่องที่ข้ากระโดดน้ำฆ่าตัวตายดูสมเหตุสมผลขึ้น!”
หลินสือเบิกตากว้างขึ้นมาเอง ใช่แล้ว หากลูกสาวไม่บอก นางก็คงเชื่อจริง ๆ ว่าเป็นอุบัติเหตุ ทั้งที่ลูกสาวถูกคนลอบทำร้ายแล้วโยนลงแม่น้ำเพื่อจัดฉากให้ดูเหมือนกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย!
“เป็นใครกันแน่ ใครถึงได้คิดทำร้ายเจ้าเช่นนี้ หรือจะเป็นย่ากับพวกเขา?”
ซงซีส่ายหน้า แล้วตบไหล่หลินสือเบา ๆ เพื่อปลอบนางที่กำลังมีสีหน้าคลุ้มคลั่งเล็กน้อย
ระหว่างทางกลับจากในเมือง นางวิเคราะห์เรื่องนี้มาแล้ว การฆ่านางไม่ได้ให้ประโยชน์อะไรแก่ย่ากับพวกนั้นเลย
ตอนนี้นางอายุ 16 ปีแล้ว ในครอบครัวชาวนาก็ถึงวัยออกเรือนได้
จับนางแต่งให้ใครสักคนตามใจชอบ แล้วแลกสินสอดมาบ้าง นั่นต่างหากที่สอดคล้องกับวิธีการของครอบครัวใหญ่ การลงมือฆ่าคนทิ้งตรง ๆ พวกเขาอาจยังไม่กล้าถึงขั้นนั้น
นางมองมารดา ก่อนจะเลือกถ้อยคำอย่างระมัดระวัง “ท่านแม่ ข้าคิดว่าคนที่ต้องการเอาชีวิตข้าคือตระกูลจ้าว!”
“ตระกูลจ้าวหรือ?”
ซงซีพยักหน้า “พูดให้ถูก คนที่อยู่เบื้องหลังอาจเป็นจ้าวหลานหลาน!”