เย่ฟางเฟยอบขนมเค้กไข่มาสี่ถาด ผลงานที่ออกมาทั้งหน้าตาน่ากินและรสชาติดีเยี่ยม
“พี่สะใภ้ ขนมเค้กไข่นี่อร่อยจริง ๆ ข้างนอกกรอบนิด ๆ ข้างในนุ่มฟู หอมมากเลยค่ะ”
เสิ่นชุยเจวียนไม่ได้พูดเอาใจ ขนมเค้กไข่นี้อร่อยจริง ๆ
“ชอบก็กินให้เยอะ ๆ เลย ยังมีอีกตั้งเยอะ ต่อไปถ้ามาช่วยพี่สะใภ้ทำงาน ก็ได้กินขนมเค้กไข่ตามใจชอบเลย” เย่ฟางเฟยพูดพลางยิ้ม
เดิมทีเสิ่นเจี้ยนหัวกับซุนซิ่วจวี๋ยนยังรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินลูกสะใภ้พูดเลยว่าทำขนมเป็น คราวนี้พี่น้องคู่นี้ลงทุนเปิดร้านไปตั้งมากมาย ถ้าขาดทุนขึ้นมาจะทำอย่างไรดี?
แต่พอได้ชิมขนมเค้กไข่เข้าไป ความกังวลทั้งหมดก็หายวับไป
ของอร่อยขนาดนี้ ไม่มีทางขายไม่ออกแน่นอน
เย่ฟางเฟยห่อขนมเค้กไข่ใส่กระดาษไว้ห้าห่อ แล้วยังหยิบใบปลิวอีกปึกใส่ตะกร้ารถจักรยาน ก่อนหันไปบอกพ่อแม่สามีว่า “พ่อคะ แม่คะ หนูจะพาชุยเจวียนไปผูกสัมพันธ์กับคนรู้จักหน่อย พ่อกับแม่อย่าเพิ่งออกไปไหนนะคะ เดี๋ยวพ่อหนูจะมาที่บ้านค่ะ”
“ไปทำธุระเถอะ ที่บ้านมีพ่อกับแม่อยู่แล้ว” เสิ่นเจี้ยนหัวกับซุนซิ่วจวี๋ยมาส่งทั้งคู่ถึงหน้าประตู รอจนสองคนปั่นจักรยานไปไกลแล้วจึงกลับเข้าไปยังลานด้านหลัง
พอผ่านสหกรณ์การค้า เย่ฟางเฟยก็จอดรถ หยิบขนมหนึ่งห่อกับใบปลิวสองสามใบออกมา “ชุยเจวียน รอพี่อยู่ข้างนอกก่อนนะ พี่เข้าไปหาเพื่อนแป๊บหนึ่ง”
“ได้ค่ะ พี่สะใภ้”
เฉินเชี่ยนกำลังช่วยลูกค้าหยิบเสื้อผ้า พอเห็นเย่ฟางเฟยโผล่มากะทันหัน ใบหน้าก็เผยความยินดีออกมา