ฟางเสี่ยวเจ็บปวดไปทั่วร่าง อ้าปากกว้างแต่กลับเปล่งเสียงไม่ออก เขาดิ้นรนหมายจะผลักเจียงซินเหลียนออกไป
เจียงซินเหลียนปล่อยมืออย่างเป็นธรรมชาติ มองฟางเสี่ยวด้วยรอยยิ้มขณะเขาเซถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนจะหมดแรงล้มลงกับพื้น
มีด! บนมีดมียาพิษ!
พิษแล่นไปตามกระแสเลือดอย่างรวดเร็ว แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายจนมือเท้าชา เขาทำได้เพียงกระตุกอยู่บนพื้นเหมือนสุนัขใกล้ตาย ไม่อาจช่วยเหลือตัวเองได้เลย
ลูกน้องที่อยู่ข้างเจียงซินเหลียนต่างตกตะลึงกับการลงมือฉับพลันของคุณหนูสี่ ทว่าด้วยเกรงกลัวอำนาจของนาง จึงไม่มีใครกล้าส่งเสียง ได้แต่ก้มหน้ารอคำสั่ง
ฟางเสี่ยวกระอักเลือดสีดำกองใหญ่ ก่อนจะเบิกตากว้างแล้วแน่นิ่งไป
เมื่อเขาตายลง ร่างจำลองที่สร้างขึ้นด้วยพลังพรสวรรค์ก็สลายไป ศพของเด็กชายวัยห้าหกขวบแปรเปลี่ยนเป็นชายอัลฟาวัยผู้ใหญ่ทีละน้อย
“คุณหนูรองมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้ฉันจริง ๆ” เจียงซินเหลียนถอนใจ “มีน้ำใจถึงเพียงนี้ ฉันจะไม่ตอบแทนสักหน่อยได้อย่างไร?”
ณ กลุ่มคฤหาสน์ใจกลางตระกูลเจียง เจียงหรงซีเฝ้ารอข่าวจากฟางเสี่ยวมาตลอด แต่เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา
นางเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี กระสับกระส่ายจนลุกขึ้นคิดจะไปล้างหน้า
พอเปิดประตูห้องแต่งตัวและเห็นสิ่งที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ นางก็ผวาจนกรีดร้องออกมา
“กรี๊ด!—”
องครักษ์รีบกรูกันเข้ามาทันที “เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ คุณหนูรอง!”
เจียงหรงซีทรุดตัวลงกับพื้น สีหน้าเผือดซีด มองศีรษะคนที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ด้วยความหวาดกลัว
นั่นคือฟางเสี่ยว!
เห็นได้ชัดว่าก่อนตายเขาถูกทรมานอย่างแสนสาหัส ใบหน้าบิดเบี้ยว ลูกตาถลนออกมาและเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย