ฮองเฮาถูกปลดสิ้นพระชนม์แล้ว ฮ่องเต้มีรับสั่งประทานสุราพิษให้นางปลิดชีพ ท้ายที่สุดนางกลับถูกบีบคอจนตาย
ผู้ลงมือคือจ้าวเยว่หลี นางบีบคอฮองเฮาที่ถูกปลดจนสิ้นใจด้วยความแค้นจากทั้งชาติก่อนและชาตินี้
ฮ่องเต้กำลังดื่มด่ำกับความยินดีที่กำลังจะมีพระโอรส โดยไม่รู้เรื่องแม้แต่น้อย ทว่ากลับปิดบังสายตาและหูของจวงเฮ่อหมิงที่กระจายอยู่ทั่ววังหลวงไม่ได้
“ไม่ได้เห็นสภาพฮองเฮาก่อนสิ้นใจด้วยตาตัวเอง น่าเสียดายอยู่บ้างจริง ๆ”
เจียงซินเหลียนกันก้อนกลมตัวน้อยที่พยายามปีนขึ้นมาบนตัวนางไว้ น้ำเสียงเจือความเสียดายอยู่หลายส่วน
หากนางซึ่งเป็น “คนตายไปแล้ว” ปรากฏตัวต่อหน้าฮองเฮา ไม่รู้ว่าจะน่าสนุกสักแค่ไหน
“ก่อนตาย ฮองเฮาที่ถูกปลดเอาแต่ตะโกนว่าตนเองไม่ได้ทำผิดเจ้าค่ะ” ไป๋ซวงกล่าว
ไม่ได้ทำผิดอย่างนั้นหรือ? ฮองเฮาย่อมต้องร้องว่าไม่ได้ทำผิดอยู่แล้ว!
ศพองค์ชายเป็นหุ่นปลอมที่ทำได้แนบเนียนไร้ที่ติ หมอหลวงซ่งผู้ตรวจศพก็เป็นพวกเดียวกัน หรงฝูที่ฮองเฮาส่งมาถูกหักคอเสียก่อนจะได้ออกจากประตูตำหนักเจียนเจียด้วยซ้ำ ส่วนหรงฝูที่คนอื่นเห็น ล้วนเป็นองครักษ์ลับปลอมตัวมา
ดังที่ฮองเฮากล่าว นางใช้เพียงผงพิษจริง ๆ ส่วนเรื่องอื่นล้วนเป็นเจียงซินเหลียนฉวยโอกาสใส่ร้ายนาง
“ฉันก็แค่อยากให้นางได้ลองสัมผัสความรู้สึกที่ต่อให้พูดแก้ตัวสักร้อยปากก็ไม่มีใครเชื่อดูบ้าง”
ผู้คนที่ตายด้วยน้ำมือฮองเฮามีมากมายจนนับไม่ถ้วน ต้นร่างเองก็ถูกนางทำร้ายจนตาย หากฆ่านางไปตรง ๆ คงเป็นการปรานีเกินไป
แน่นอนว่าเจียงซินเหลียนวางแผนทั้งหมดนี้ ไม่ได้ทำเพื่อฮองเฮาเพียงคนเดียว แต่ยังเพื่อจ้าวเยว่หลีด้วย
“หลังจากนี้ก็ต้องดูว่าจ้าวเยว่หลีจะทำอย่างไร อื้อ!”