หลังหลีซวิ่นถิงตรวจค้นเสร็จและพาคนออกไป วิลล่าก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เหลือเพียงเจียงซินเหลียนคนเดียว
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครแอบมอง นางก็เก็บสีหน้าอ่อนแอ แล้วค้นหาตามจุดซ่อนเร้นต่าง ๆ ทั่ววิลล่าอย่างคล่องแคล่วและชำนาญ
ใต้โต๊ะกลาง หลังตู้ ด้านหลังเต้ารับ ใต้กระถางต้นไม้......
ไม่พบเครื่องดักฟังเลย
นางมองแมวน้อย มันเดินมานั่งตรงหน้าแล้วอ้าปากกว้างราวกับหาว ปากของมันอ้ากว้างขึ้นเรื่อย ๆ แม้จะกว้างจนถึงขีดจำกัดของแมวแล้วก็ยังไม่หยุด จนกระทั่งกว้างพอให้มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปได้
ภายในปากที่อ้ากว้างไม่มีทั้งช่องปากและลำคอ มืดดำจนมองไม่เห็นอะไร ราวกับเป็นหลุมไร้ก้น
เจียงซินเหลียนสอดมือเข้าไปแล้วเอ่ยเบา ๆ ว่า “เครื่องตรวจจับ”
กล่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กปรากฏขึ้นในมือ
นี่คือเครื่องตรวจจับความสามารถ ใช้ตรวจวัดว่ามีคลื่นความสามารถพิเศษอยู่ในพื้นที่หรือไม่ ต่อให้เป็นความสามารถที่ซ่อนเร้นเพียงใด ขอเพียงถูกใช้ในบริเวณนี้ก็ตรวจพบได้
เครื่องตรวจจับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ดูท่าประมุขตระกูลคงไม่ได้สงสัยนาง
ปากที่อ้ากว้างของแมวกลับคืนสู่สภาพเดิม มันกลับมาน่ารักว่าง่ายอีกครั้ง หากดูเพียงภายนอก ใครจะนึกว่านี่คืออาวุธมิติรูปร่างแมวตัวหนึ่ง
อาวุธที่ถูกขโมยไปจากตระกูลเจียง เป็นฝีมือของเจียงซินเหลียนกับเจียงจื่อเยวี่ย
พวกอัลฟ่าที่อยู่บนจุดสูงสุดของสังคมทะนงตนอย่างยิ่ง ไม่เคยคิดก้มมองพวกเบต้าและโอเมก้าอย่างพวกนาง พวกเขาดื้อรั้นเชื่ออยู่เสมอว่า มีเพียงตนเองเท่านั้นที่ครอบครองพละกำลังแข็งแกร่งและสติปัญญาเฉียบแหลมได้