ตู้หรูเยว่ถูกลอบสังหารจนขวัญหนีดีฝ่อ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมอยู่ต่อในตระกูลเจียง และเอ่ยปากขอตัวกลับ
เจียงหรงซีรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง «ในเมื่อคุณหนูตู้ตัดสินใจแล้ว หรงซีก็คงไม่รั้งไว้ คราวนี้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ต้องขออภัยที่ต้อนรับได้ไม่ดี»
นางหมายถึงเรื่องลอบสังหารเมื่อคืน
ตู้หรูเยว่ไม่ได้ถือสา สายตาหันไปมองหลีซวิ่นถิงซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง «ต้องขอบคุณหัวหน้าหน่วยหลีที่มาถึงทันเวลา คุณหนูเจียง ฉันมีเรื่องอยากขอร้องอยู่เรื่องหนึ่ง»
«หืม? ลองพูดมาสิ»
«ไม่สู้คุณหนูเจียงยกหัวหน้าหน่วยหลีให้ฉันดีไหม? ขอแค่คุณพยักหน้า ฉันจะรับปากทำตามคำขอของคุณหนึ่งอย่าง»
คำสัญญานี้นับว่าจริงใจอย่างยิ่ง
ตู้หรูเยว่เป็นผู้สืบทอดคนต่อไปที่ตระกูลตู้วางตัวไว้ คำสัญญาของนางมีค่าดั่งทองคำพันชั่ง หรืออาจมีค่ามากกว่านั้นเสียอีก
หลีซวิ่นถิงได้ยินคำพูดของนางชัดเจนทุกถ้อยคำ ดวงตาที่หลุบต่ำไร้แววอารมณ์แม้แต่น้อย
สีหน้าเจียงหรงซีหม่นลง «คุณหนูตู้ช่างพูดเล่นเก่งจริง ๆ ซวิ่นถิงเป็นหัวหน้ากองกำลังติดอาวุธของตระกูลเจียง มีความสำคัญอย่างยิ่ง»
ความหมายก็คือไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมตกลง
ตู้หรูเยว่รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง เมื่อคืนหล่อนได้เห็นพลังการต่อสู้ของหลีซวิ่นถิงด้วยตาตัวเอง จึงรู้สึกสนใจไม่น้อย
มีผู้คุ้มกันที่แข็งแกร่งขนาดนี้อยู่ข้างกาย ยังจะต้องกลัวอะไรอีก?
น่าเสียดายที่ตระกูลเจียงยืนกรานหนักแน่น อีกทั้งตระกูลเจียงกับตระกูลตู้ยังร่วมมือกันอยู่ จึงไม่อาจทำให้ความสัมพันธ์ร้าวฉานได้
นางจึงได้แต่คล้อยตามเจียงหรงซี หัวเราะพลางพูดซ้ำว่า «แค่พูดเล่นน่ะ» แล้วทักทายกันอย่างเสแสร้งอีกสองสามคำ ก่อนจะจากไปด้วยสีหน้าไม่สู้ดี