หลูหลินรู้สึกจิตใจตึงเครียด รีบถามต่อภายในทะเลญาณ “ผ่านทั้งสองแห่งพร้อมกัน? หมายความว่าอย่างไร?”
เศษความคิดของจักรพรรดิมารต้าเซิงปรากฏขึ้น แล้วเอ่ยอธิบาย
“สุสานคู่ชีวิตความตาย คือสิ่งที่อันตรายที่สุดและพิเศษที่สุดในบรรดาสุสานหลวงทั้ง 12 แห่ง ครั้งบรรพกาลมา ผู้ทรงปัญญานับไม่ถ้วนพยายามจะแตะต้องมัน แต่ไม่มีผู้ใดรอดพ้น ล้วนพ่ายแพ้ต่อที่แห่งนี้ทั้งสิ้น”
“ชีวิตกับความตาย โดยแท้แล้วคือสองพลังที่พื้นฐานที่สุดและผสานกันไม่ได้ที่สุดของโลกา หากผู้ท้าทายไม่อาจควบคุมสองอำนาจนี้ได้พร้อมกันในเวลาเดียว จนเกิดสมดุลอันละเอียดอ่อน ผู้ท้าทายจะถูกสองพลังสูงสุดที่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิงฉีกวิญญาณจนถึงแก่นกำลังจนหมดสิ้น!”
ยังไม่จบเพียงเท่านั้น
เสียงของจักรพรรดิมารต้าเซิงยังคงดังต่อไป
“ยิ่งไปกว่านั้น อำนาจกาลเวลาของต้าจิ่งในร่างเจ้ากับอำนาจวิถีวรรณของข้าเฒ่านั้น ย่อมขัดแย้งกันอยู่แล้ว หากยังเสียสละบังคับให้สองอำนาจซึ่งก่อกำเนิดและทำลายกันอย่างชีวิตกับความตายหลอมรวมเข้าไปอีก...สี่พลังสูงสุดปะทะกันภายในทะเลญาณของเจ้า ผลที่จะตามมา...แม้ข้าเฒ่าก็ไม่อาจคาดเดาได้”
“เผลอเพียงเล็กน้อย วิญญาณของเจ้าจะแตกสลายในทันที ไม่แม้แต่โอกาสเข้าสู่วัฏฏะสงสาร”
กาลเวลา วิถีวรรณ ชีวิต ความตาย — สี่อำนาจที่สูงส่งยิ่งกว่ามหาวิถีทั้งปวง ต้องหลอมรวมภายในร่างของคนเดียวในเวลาเพียงสามวัน!
หลูหลินเงียบงัน
ภายในทะเลญาณ เศษความคิดของจักรพรรดิมารต้าเซิงเฝ้ารอให้หลูหลินตัดสินใจอย่างเงียบงัน
ละทิ้ง แล้วจ้องมองฝ่าบาทถูกหลีหวงบ่มร่างจนสำเร็จไปต่อหน้า
หรือพร้อมความเสียใจและความไม่ยอมรับ รอคอยโอกาสครั้งถัดไปที่ไม่มีใครรู้ว่าจะมาถึงเมื่อใด?