หลูหลินได้ยินดังนั้น ก็ยังคงสงบนิ่งเช่นเดิม
เซียวเหยียนเล่าต่อไป
“คนพวกนั้นบนดาวหลักแห่งแคว้นอู๋ ไม่ได้อยู่ชั้นเดียวกับคนที่เจ้าพบในเวทีประลอง”
“มีผู้ถือกำเนิดมาพร้อมกฎธรรมชาติแท้ บำเพ็ญกฎแต่ยังอยู่ในครรภ์มารดา เสี้ยววินาทีที่เท้าแตะพื้นก็คืออัครปราชญ์แล้ว”
“มีผู้ที่ร่างกายแข็งแกร่งจนรับปืนสังหารดาวเข้าหน้าได้”
“และยังมีผู้ที่ในขั้นอัครปราชญ์ สังหารจอมเต๋ามาแล้ว”
เมื่อประโยคสุดท้ายจบลง เซียวเหยียนจงใจเงียบไว้ชั่วเสี้ยวจิต
หลูหลินจึงเงยหน้าขึ้น
“อัครปราชญ์สังหารจอมเต๋า?”
ความเข้าใจและการใช้กฎธรรมชาติของจอมเต๋า ไม่ได้อยู่ระดับเดียวกับอัครปราชญ์เลย
ตามความรู้เรื่องจอมเต๋าที่หลูหลินได้รับจากการสืบทอดของฟูจื่อผู้เป็นอาจารย์ จอมเต๋าที่อ่อนแอที่สุดยังมีพลังเพิ่มทวีหลายร้อยเท่า
จะมีอัครปราชญ์ข้ามขั้นสังหารจอมเต๋าได้อย่างไร
นี่ต้องเป็นอัจฉริยะระดับใดกัน
“ใช่ ผู้อยู่อันดับหนึ่งบนดาวหลักแห่งแคว้นอู๋ ทำได้เมื่อสามปีก่อน แม้จอมเต๋านั้นจะสิ้นสุดฤทธิ์อยู่แล้วก็ตาม แต่ตัวเรื่องที่ว่าผู้ในขั้นอัครปราชญ์สังหารจอมเต๋าได้นั้นเอง ทั่วทั้งอาณาเขตแคว้นเหยากวงก็หาคนทำได้ยากยิ่ง”
เซียวเหยียนหยุดชั่วครู่ แล้วเปลี่ยนเรื่อง
“เจ้ารู้จักหวงเหลยหรือไม่ เทพบุตรแห่งแดนดาราป่าเถื่อน ตัวที่มักถูกประจานเรื่องแข่งปลอมจนต้องคืนเงินในฉากแสงของเจ้านั่นแหละ”
“ข้าจำได้”
“อย่ามองว่าเข้าเหล่ะครึ่ง ๆ กลาง ๆ ในฉากแสง ฝีมือจริงลึกล้ำหาที่สุดมิได้”