ปังม่าน!
พลังพรายอันน่าสะพรึงที่ยิ่งใหญ่กว่าครั้งใดๆ พุ่งทะยานขึ้นจากร่างของหลูหลิน ทะลวงผ่านเสาแสงแห่งการสืบทอดที่เงาอัครปราชญ์เฉินประสิทธิ์ประทับไว้ในทันที
พลังพรายนั้นกลมกลืนไร้พรมแดน ครอบคลุมสรรพสิ่ง
ทั้งความยิ่งใหญ่แห่งสำนักขงจื๊อ ความสงบแห่งสำนักเต๋า ความเข้มงวดของสำนักกฎหมาย และความโหดเหี้ยมของวิชาสงคราม...บทเพลงแห่งมรรคาของทุกสำนักทุกนิกาย ได้แปรรวมเป็นหนึ่งเดียวที่แยกสลายมิได้โดยแท้
ในมโนสำนึกของหลูหลิน แผนที่ดวงดาวอันไพศาลที่ประกอบด้วยดวงดาวทุกสำนักทุกนิกาย ยามนี้ก็ได้ประสบการเปลี่ยนแปลงครั้งมหาศาล
รอยประทับอันเป็นหมอกภาพ จับต้องได้จริง
ดวงดาว กลายเป็นดวงดาวที่แท้จริง
ทางช้างเผือก กลายเป็นทางช้างเผือกที่เอ่อล้นพลัง
ร่างเบื้องต้นของจักรวาลน้อยๆ ที่ซ่อนเร้นกฎเกณฑ์ทั้งมวลของโลกไว้ครบถ้วน ค่อยๆ รูปร่างขึ้นภายในทะเลญาณ
ดวงดาวแต่ละดวงล้วนหมุนเวียนอยู่ในวงโคจรของตนตามอุบายลึกล้ำแห่งหัวใจของ 'คืนสู่ต้นกำเนิด' ดึงดูดกันและกันด้วยแรงโน้มถ่วง พลังงานไหลเวียนสอดคล้อง ก่อเกิดเป็นระบบนิเวศอันสมบูรณ์ที่วิวัฒนาการได้ด้วยตนเอง สืบเนื่องไม่รู้จบ
และนี่คือ การก้าวเข้าสู่ขั้นอัครปราชญ์ด้วยการหลอมฐานวิถีอันสูงส่งตามวิชา 'คืนสู่ต้นกำเนิด'!
บนกลุ่มเมฆ เงาอัครปราชญ์เฉินจ้องมองหลูหลินที่พลังพรายปรับมั่นคงสมบูรณ์แล้วเบื้องล่าง เอ่ยเบาๆ กับตัวเองว่า “ครั้งนั้น...เปิ่นจวินเคยประสบสิ่งเดียวกันนี้มาก่อน...”
“ขอแสดงความยินดี ที่เจ้าก้าวเข้าสู่ขั้นอัครปราชญ์ด้วยฐานวิถีอันสูงส่ง”
“เจ้าคือผู้แรกในรอบหมื่นปี”
หลูหลินลืมตาขึ้นช้าๆ รัศมีวิเศษสองสายพุ่งออกจากดวงตาปฏิปักษ์ ทำให้อากาศรอบกายกระเพื่อมคลื่น
เขาชูมือขึ้น บีบเบาๆ