เวลาล่วงเลยไปรวดเร็ว พลันก็ถึงค่ำคืนก่อนวันกำหนดส่งมอบ
เมืองเจียงโจวที่เอะอะโหยหวนมาหลายวัน บรรยากาศในวันนี้กลับกลายเป็นแปลกประหลาดเป็นพิเศษ
ราคาข้าวที่พุ่งสูงมาหลายวัน ก็หยุดชะงักลงโดยไม่มีสัญญาณใดๆ
พ่อค้านับไม่ถ้วนที่ฆ่ากันจนตาแดงก่ำอยู่ในสำนักตรวจการแลกเปลี่ยน ล้วนรู้สึกถึงความผิดปกติ ราวกับมีความกดดันอึดอัดราวกับพายุใหญ่กำลังจะมาเยือน
ภายในสำนักตรวจการแลกเปลี่ยนขนส่งแห่งเจียงโจว ผู้คนเบียดเสียดกันขนัด แต่กลับเงียบกว่าปรกติหลายเท่า
ทุกคนต่างจ้องมองป้ายราคาขนาดมหึมานั้นอย่างไม่วางตา การผันแปรของตัวเลขแม้เพียงเล็กน้อย ก็ล้วนสะเทือนหัวใจของผู้คนนับไม่ถ้วน
.......
คฤหาสน์ของตระกูลหวัง ภายในห้องหนังสืออันงดงามหรูหรา
หวังซวนพิงตัวลงบนเก้าอี้ไท่ซืออย่างเกียจคร้าน มือเล่นกับลูกแก้วหยกสองเม็ดอันอุ่นนุ่ม พลางฟังลูกน้องรายงาน
“ท่านชายน้อยคนที่สอง ปลาได้ถูกเหยื่อล่อจนเกือบอิ่มแล้ว หากรอต่อไป ก็หวั่นเกรงว่าจะตกใจหนีเสียก่อน”
หวังซวนได้ยินดังนั้น มุมปากก็เบ้ๆ โยนลูกแก้วหยกลงบนโต๊ะ
“งั้นก็ปิดรับตัวเลขเถอะ”
“สั่งต่อไปได้ เริ่มขายของออกไปได้แล้ว”
“คำสั่งของท่าน!”
เมื่อหวังซวนออกคำสั่ง ตาข่ายใหญ่ไร้รูปร่างหนึ่งก็ค่อย ๆ รัดตัวลงเหนือนครเจียงโจวอย่างรุนแรง
ภายในสำนักตรวจการแลกเปลี่ยน ตัวเลขบนป้ายราคาที่คงอยู่นิ่งเฉยมานานนัก ในที่สุดก็ขยับเปลี่ยนอีกครั้ง
ไม่ใช่ขึ้น หากแต่คือลง!
หนึ่งต้านสามตำลึงเก้าสิ่ง
หนึ่งต้านสามตำลึงแปดเงินห้าสิ
หนึ่งต้านสามตำลึงเจ็ดสิบเงิน!
ช่วงแรกเป็นเพียงราคาที่ทรุดลงเล็กน้อย แต่เพียงชั่วครู่ มันก็กลายเป็นอุทกภัยที่ทะลักทลายเขื่อน!
ตัวเลขบนป้ายราคาเริ่มดิ่งลงอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่น่าตกใจสะท้านหัวใจ