บริเวณนั้นตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง ไม่ต้องพูดถึงหลูหลิน แม้แต่สายตาของพันธมิตรเต๋า คนใดก็ไม่ได้มา
ผู้อาวุโสวิหารเทพมิติกาลขมวดคิ้ว กล่าวเสียงต่ำว่า "การจัดการของพันธมิตรเต๋า พวกเรามิได้รู้จริง แม้จะอยากส่งตัวบุคคลให้ ก็ต้องหาตัวเจอเสียก่อน"
"เช่นนั้นก็ต้องชักช้าต่อไป" ผู้อาวุโสวังนครเก้านรกว่า "ชักช้าจนกระทั่งม่านอักขระจะทานไม่ไหว ค่อยตัดสินใจอีกที"
พันธมิตรพาณิชย์ว่านเซียงลุกขึ้นจากพื้น ตบฝุ่นออกจากเสื้อผ้า แล้วกัดฟันตะโกนเสียงดังว่า "ท่านทั้งหลาย! ข้าเสนอให้ติดต่อกับสำนักใหญ่พันธมิตรเต๋าทันที ให้พันธมิตรเต๋าออกมาแก้ไขเรื่องนี้! หลูหลินคือเต่าจื่อของพันธมิตรเต๋า หนี้ที่เขาก่อขึ้น พันธมิตรเต๋าต้องเป็นผู้ลงมือเช็ด พวกเราไม่มีหน้าที่ต้องออกไปรับดาบแทนเขา!"
พวกวิหารยุทธ์ไทฉู่ได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มผู้หนึ่งที่แขนซ้ายขาดไปก็ชักอาวุธออกทันที คมดาบชี้ตรงไปยังทิศพันธมิตรพาณิชย์ว่านเซียง
"เอ่ยคำใดออกมาอีกแม้แต่คำเดียว ข้าจะฟันเจ้าตายก่อน"
"เจ้ากล้า!" เหล่าเทียนชไจแห่งพันธมิตรพาณิชย์ว่านเซียงเห็นเช่นนั้น ต่างชักอาวุธออกพร้อมกัน ยืนเฝ้าคุ้มกันผู้อาวุโสไว้
ภายในที่พักชั่วคราวตึงเครียดจนวาบหวาบ สองฝ่ายเผชิญหน้ากัน
นักบวชหญิงแห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์จื่อเหวยจ้องมองภาพนั้นอย่างเย็นชา มือวางบนด้ามกระบี่ที่สะโพก ไม่เอ่ยวาจา แต่จุดยืนเอียงไปข้างวิหารยุทธ์ไทฉู่อย่างชัดเจน
ฝ่ายวิหารเทพมิติกาลและวังนครเก้านรกยืนอยู่กลาง สีหน้าซับซ้อน ทั้งไม่ได้เข้าร่วมฝ่ายพันธมิตรพาณิชย์ว่านเซียง และไม่ได้แสดงท่าทีสนับสนุนวิหารยุทธ์ไทฉู่อย่างชัดแจ้ง
ภายนอกม่านอักขระ มารวานรเห็นความปั่นป่วนภายในค่าย แววตาประดุจเยาะเย้ย
"ข้าให้เวลาพวกเจ้าเพียงเลี้ยงธูปเดียว!"