ราชธานี วังหลวง ภายในพระตำหนักสีจาง
จักรพรรดินีเจาหนิงประทับนั่งอยู่หลังโต๊ะเอกสาร พระพักตร์เรียบนิ่ง พระหัตถ์เลื่อนปากกาไปตามหนังสือหนังสือกราบบังคมทูล
ขณะนั้น เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากนอกพระตำหนัก
ร่างของเกาเยาปรากฏที่ประตู มือทั้งสองถือรายงานลับ สีหน้าค่อนข้างตึงเครียด
จักรพรรดินีเจาหนิงหยุดปากกา เอ่ยเสียงเรียบ
"ข่าวจากมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือ?"
เกาเยาพยักหน้า โค้งกายเข้าไปเบื้องหน้า วางรายงานลับลงบนโต๊ะเอกสาร
"กราบทูลฝ่าบาท เป็นข่าวที่ยามเงาส่งมา ว่าด้วยสายลับล่าสุดของท่านหลู"
จักรพรรดินีเจาหนิงทรงเปิดผนึกไฟฉากด้วยพระหัตถ์ ดึงแผ่นหนังสือออกมา แรกเริ่งทรงเปิดดูอย่างเรื่อยเปื่อย
แต่ยิ่งทอดพระเนตร ยิ่งทอดช้าลง พระเนตรราชินีที่เคยเรียบนิ่ง ค่อยปรากฏรอยประหลาดพรึงเพรียกขึ้น
ในที่สุด เมื่อทอดถึงหน้าหนึ่ง พระหัตถ์ก็หยุดลง พระเนตรจดจ่ออยู่กับเนื้อความนั้นช้านาน!
"ทุกยามเช็ง ทหารทั้งกองผูกถุงทรายสามสิบจิน วิ่งฝึกรอบค่ายห่างสิบลี้!"
"ข้ามแม่น้ำเฮย์สุ่ยไปให้ได้ ผู้ใดว่ายน้ำไม่เก่ง ให้ผู้คุมเฝ้าดูแล้วบังคับให้ข้าม! ว่ายไม่เป็นหรือ? งั้นก็เรียนให้เป็นก่อนจมน้ำตาย!"
"หน้าผาก้อนหลังค่าย ปีนขึ้นยอดด้วยมือเปล่า!"
"เดือนละครั้ง ฝึกรบในสถานการณ์สุดวิสัย! ให้เสบียงเพียงสามวัน กำหนดเจ็ดวัน ต้องมีชีวิตกลับมา!"
"เพี๊ยะ!"
รายงานลับบันทึกด้วยถ้อยคำกระชับที่สุด รายละเอียดขั้นตอนการจัดระเบียบกองทหารใหม่ของหลูหลินหลังเดินทางถึงมณฑลตะวันตกเฉียงเหนืออย่างครบถ้วน
พร้อมทั้งเนื้อหาคู่มือปฏิรูปกองทหารใหม่ฉบับสมบูรณ์ที่หลูหลินลงมือเขียนด้วยตนเอง
จักรพรรดินีเจาหนิงมิได้ไม่รู้จักการทหาร แต่ก็มิเคยเห็นวิธีฝึกทหารเช่นนี้มาก่อน
ยิ่งกว่านั้น สิ่งที่สะเทือนพระทัยยิ่งกว่า คือคำบรรยายท้ายรายงานลับ