คำพูดจบลงเพียงเสี้ยววินาที ร่างผอมแห้งของท่านปู่มี่ยก็ก้าวออกมาจากห้วงอากาศ ปรากฏกายเหนือดาบปีศาจขึ้นไปไม่ถึงสิบจื่อ
ดวงตาทั้งสองจ้องตรึงดาบปีศาจสีแดงมืดนั้นไว้มั่น ตรึงเจตจำนงของอริยเต๋าผนึกฟ้าที่หมุนวนอยู่ภายในดาบไว้มั่น และตรึงรอยแยกมิติที่กำลังฉีกขาดบนวิหารฟ้าไว้มั่นเช่นกัน
แรงกดดันแห่งครึ่งก้าวปฐมเต๋าแผ่ออกมาจากร่างผอมแห้งของมารเฒ่าซิงเมี่ยเป็นชั้นเป็นต่อ เพดานฟ้าเหนือเหวดาวแตกสลายแตกสั่นสะเทือนรุนแรงใต้แรงกดดันนี้ รอยแยกที่กำลังขยายออกอย่างบ้าคลั่งเมื่อครู่ถูกกดจนหยุดลงภายใต้พลังของครึ่งก้าวปฐมเต๋า
โครงสร้างกฎที่กำลังพังทลายที่ขอบรอยแยกกลับมาแข็งตัวอีกครั้งเมื่อพลังของครึ่งก้าวปฐมเต๋าเข้ามาแทรกแซง กระแสลมแห่งโกลาหลถูกบีบกลับไปยังอีกฝั่งของช่องว่าง
เสียงคำรามต่ำดังมาจากอีกฟากของรอยแยก — อริยเต๋าผนึกฟ้า
“เซียงเมี่ยงรึ เจ้าคิดว่าข้าฆ่าเจ้าไม่ตายรึไง?”
ท่านปู่มี่ยได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเยาะหนึ่งครั้ง ไม่เสียเวลาเถียงกากับอีกฝ่าย มือขวาสู่ออกไปตรงยังดาบปีศาจสีแดงมืดทันที
นิ้วมือบีบเข้าที่ด้ามดาบ เจตจำนงแก่นแท้ของอริยเต๋าผนึกฟ้าดิ้นรนบ้าคลั่งเมื่อสัมผัสกับปลายนิ้ว โซ่กฎสีแดงมืดระเบิดพุ่งออกจากดาบ พันรัดรแขนของท่านปู่มี่ยเข้าไป
มุมปากของท่านปู่มี่ยขยับลงเล็กน้อย นิ้วมือบีบแน่น
“แคร่ก!”
ดาบปีศาจสีแดงมืด พร้อมทั้งเจตจำนงแก่นแท้ของอริยเต๋าผนึกฟ้าที่ถูกปิดผนึกไว้ในดาบ ถูกบดขยี้จนกลายเป็นแสงประกายเต็มฟ้าภายใต้นิ้วทั้งห้าของครึ่งก้าวปฐมเต๋า
ดาบแตกสลาย เจตจำนงแตกสลาย
รอยแยกมิติบนวิหารฟ้าที่ฉีกขาดไปกว่าครึ่งหมดไปซึ่งแรงดึงของโซ่กฎจากดาบปีศาจจึงหุบปิดลงอย่างรวดเร็ว
พลังอาของอริยเต๋าผนึกฟ้าพุ่งทะยานขึ้นอย่างกะทันหันในชั่วขณะสุดท้ายก่อนรอยแยกปิดสนิท เสียงคำรามด้วยความเดือดดาลดังมาจากอีกฟากของรอยแยก
“เซียงเมี่ย! เจ้าต้องการหาความตายรึไง”