ทวอปาเฟิงโกรธคำราม มือขวากุดขึ้นเป็นกรงเล็บ พุ่งเข้าตรงคอหลูหลิน
หลูหลินเห็นดังนั้นจึงยกมือสะบัดออกไป กฎพื้นที่ฉับพลันก่อตัวเป็นมิติพับซ้อนขึ้นเบื้องหน้า
วิชาลับของทวอปาเฟิงถูกมิติพับซ้อนนั้นกลืนกินไปในพริบตา
แม้แต่พลังบริสุทธิ์ในมือของทวอปาเฟิงก็พรานหายไปไร้ร่องรอย
ทวอปาเฟิงตกใจสุดปลายประสาท รีบดึงมือคืน แต่กลับพบว่าแขนของตนถูกแรงดูดไร้รูปธรรมกดตรึงเอาไว้แน่นหนา ขยับแม้แต่นิดเดียวยังไม่อาจ
หลูหลินในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นมองทวอปาเฟิง
“พลังบริสุทธิ์ของจอมเต๋าครึ่งก้าว ย่อมแข็งแกร่งกว่าขั้นอัครปราชญ์มิใช่น้อยจริง ๆ”
ในทะเลญาณ เตาหลอมสรรพสิ่งสั่นสะเทือนรุนแรง
แรงดูดไร้รูปธรรมไหลผ่านแขนของหลูหลิน ตรงเข้าตรึงเป้าหมายที่พลังบริสุทธิ์ภายในกายทวอปาเฟิง
ทวอปาเฟิงรู้สึกได้ว่าพลังบริสุทธิ์ของตนกำลังไหลนองอย่างบ้าคลั่ง จึงดิ้นรนสุดชีวิต แต่ก็ไร้ผลใดใด
“เจ้าทำอะไรข้า!”
ใบหน้าทวอปาเฟิงเปื้อนความหวาดหวั่น เขาไม่เคยพบวิชาพิศวงเช่นนี้มาก่อน แม้แต่พลังของจอมเต๋าครึ่งก้าวยังถูกบังคับกลืนกิน
นี่คือสิ่งที่ขั้นอัครปราชญ์จะกระทำได้หรือ?
หลูหลินเล็กยิ้ม ฝีมือในมือเร่งเพิ่มขึ้นอีกหลายท่อน ความเร็วในการกลืนกินของเตาหลอมสรรพสิ่งยิ่งเร็วยิ่งขึ้นต่อไป
สีหน้าทวอปาเฟิงซีดลงทุกที ไม่ถึงกี่ลมหายใจ พลังบริสุทธิ์ในกายหายไปเกือบเก้าส่วนในสิบ
ไกลออกไป หวงเหลยและเจี้ยนอี้ก็หยุดฝีมือ
เหล่าอัจฉริยะแห่งฟ้าที่เหลือของแดนเทพต้าเหยียนตกใจจนขวัญหายไปนานแล้ว ต่างกระจัดกระจายหนีไป
ทั้งสองจ้องมองทวอปาเฟิงที่ถูกหลูหลินตรึงเอาไว้ ใจของพวกเขาก็สั่นคลอนไม่น้อย