หลูหลินยืนอยู่คงที่ บาดแผลได้ฟื้นฟูสมบูรณ์จนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงรอยขาวจาง ๆ เท่านั้น
เงยหน้าขึ้นมองหยวนอี้ที่ลอยอยู่กลางอากาศ พลังอำนาจกฎที่ถูกกดขังอยู่ภายในกายตลอดมา ในที่สุดก็เริ่มคลายออกจากกักขัง
ในแสงระยิบสีทองหม่นของเลือดลม เริ่มปรากฏรัศมีแห่งการเพิ่มพูนของกฎ
แสงห้าสีหมุนเวียน กฎทั้งสิบชนิดที่ต่างกันสิ้นเชิง ภายใต้การครอบงำของวิชากู้ยวน หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ
การเพิ่มพูนของกฎทั้งปวง ถูกอัดขังลงในเนื้อกายทั้งหมด
ร่างของหลูหลินพองขยายขึ้นเล็กน้อย ผิวพรรณปรากฏลวดลายวิจิตรพิศลเก่าแก่
“เจ้าไม่เคยอยากรู้หรือ ว่าการเพิ่มพูนของกฎของข้านั้นแท้จริงแล้วมีมากเพียงใด?”
“แรงเมื่อครู่นั้น ก็เพียงพอให้ข้าเกาคันเท่านั้น”
“บัดนี้ ข้าจะให้เจ้าเห็นของจริงเสียที”
คำยังไม่ทันจบสิ้น พื้นธรณีใต้เท้าของหลูหลินก็แตกกระจัดกระจายระเบิดออก
ทั้งร่างกลายเป็นแสงหลั่งหลากหลายสีพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งตรงไปยังหยวนอี้
ความเร็วเร็วกว่าเมื่อครู่ถึงสิบเท่าไม่ต้องสงสัย!
กระแสข้อมูลบนหน้ากากของหยวนอี้กระพริบวุ่นวาย คมแสงสีม่วงสองเล่มไขว้กันปกป้องเบื้องหน้า
หมัดของหลูหลินลั่นปะทะเข้าที่จุดไขว้ของคมแสง พลังของการเพิ่มพูนของกฎสามร้อยเท่าปลดปล่อยเต็มกำลัง
คมแสงความถี่สูงอันเป็นความภาคภูมิของหยวนอี้ ภายใต้หมัดการเพิ่มพูนของกฎสามร้อยเท่าของหลูหลิน พังทลายลงโดยตรง
ตัวหยวนอี้เองถูกแรงส่วนที่เหลือกระแทกจนร่วงหล่นจากแก่นอากาศ
ภายนอกม่านพลังกั้น
หวงเหลยหยุดการทุบโจมทิ้ง หายใจฮักฮัก จ้องมองเข้าไปข้างในอย่างไม่กะพริบ
“เจ้าหนูนี่... ซ่อนไพ่ตายไว้กี่ใบกันแน่?”