ภายในป้อมปราการ หยวนอี้ผู้แผ่พลังสะเทือนขลังระดับจอมเต๋าลอยนิ่งกลางอากาศ บนผิวลำตัวสีเงินขาวอันเรียวยาว เกราะที่เคยประกอบแนบสนิทกลับพับกางออกภายนอกโดยไม่มีสัญญาณใดนำมาก่อน
คลื่นพลังงานที่จับต้องได้ก็พุ่งบดขยี้ออกไปรอบทิศจากตัวหยวนอี้เป็นศูนย์กลาง
แรงโน้มถ่วงทั่วทั้งลานกลางเมืองชั่วขณะนั้นพุ่งสูงขึ้นกว่าพันเท่า
พึงรู้ว่าที่นี่คือสมรภูมิแดนดารา การเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงยังไงก็ช่างยากยิ่ง
อัจฉริยะแห่งฟ้าผู้รอดชีวิตเหลืออยู่ไม่ไกลนักแม้จะไม่ทันจะร้องลั่น ก็ถูกแรงโน้มถ่วงที่พลิกผันกะทันหันบดขยี้จนกลายเป็นโคลนเนื้อ
บางคนออกแรงกระตุ้นสฤษฎิ์ศักดิ์สิทธิ์จนถึงที่สุดเพื่อต้านทาน แต่ม่านพลังคุ้มกันเพิ่งจะผุดขึ้นก็ถูกสนามแรงโน้มถ่วงสยองบดแตกเป็นเสี่ยนสะเก็ดนับไม่ถ้วน
นี่คือพลังของระดับจอมเต๋า
แม้กฎจะยังไม่ถูกก่อเกิดขึ้น เพียงสนามแรงพลังงานเท่านั้น ก็ทำให้อัจฉริยะแห่งฟ้าขั้นอัครปราชญ์ต้านทานได้ยากเยียวยา
หวงเหลยเองก็ทานแรงโน้มถ่วงที่มาถึงกะทันหันนี้แทบไม่ไหว ถ้าไม่ใช่ร่างกายแกร่งกล้าเป็นพิเศษ คงเป็นเช่นเดียวกับอัจฉริยะแห่งฟ้าผู้อื่นไม่ต่างกัน
“ช่างแกเป็นจอมเต๋าอะไรก็เถอะ!”
หวงเหลยตะโกนลั่น บนทวารหนักเส้นเลือดพองผึ่ง ฝ่าแรงโน้มถ่วงร้อยเท่าก้าวเท้าเดินหน้าอย่างหนักหน่วง หมัดขวาบีบแน่น พลังเลือดพลังเนื้อทั่วร่างคลุกคลีเดือดพล่าน
หยวนอี้เห็นดังนั้นก็ชำเลืองยกมือ นิ้วส่องชี้ไกลผ่านอากาศ
สนามแรงอีกหนึ่งสายระเบิดขึ้นที่อกของหวงเหลยทันที
ปัง!
ร่างหวงเหลยกระเด็นถอยหลังอย่างรุนแรง ทะลุกำแพงสามชั้นที่ขอบลานกลางเมืองติดต่อกัน ท่ามกลางเสียงร้องครวญครางดังกึกก้อง ซากปรักหักพังกลบทับหวงเหลยมิดชิด ชั่วขณะหนึ่งกลับเงียบงันไร้วี่แวว
“อย่าหลบซ่อนอีกต่อไป”
“ภายใต้ผืนม่านตรวจจับระดับจอมเต๋าของเผ่ากลไก กฎซ่อนเร้นใด ๆ ล้วนไร้ความหมาย”
ในเงามืด แสงประกายกระบี่เพิ่งจะเรืองขึ้น ห้วงอากาศกลับมีสนามแรงไร้รูปลงมากะทันหัน