ให้เจ้าเป็นเด็กรับใช้ห้องหนังสือ ไฉนกลายเป็นปราชญ์แห่งต้าเซี่ย

ตอนที่ 667 มาถึงดาวหลักแคว้นอู๋!

6 นาที· 1.4K คำ

เอาหน้าชนกันไม่ได้

งั้นก็ไม่ต้องเอาหน้าชน

ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง หลูหลินก็เริ่มวางแผนในความคิดใหม่ตั้งแต่ต้น

ต้องหาจุดกันชนที่รองรับพลังแห่งมิติได้

ห้ามให้กฎแห่งมิติเผชิญหน้ากับกฎที่แข็งแกร่งที่สุดโดยตรง ต้องหาที่ยึดเท้าให้มันก่อน ยืนมั่นแล้วค่อยขยายออกไป

เมื่อคัมภีร์ทำลายล้างดำเนินเต็มที่ ทะเลญาณของเขาก็มีผังดาราร้อยสำนักกลับคืนสู่สภาวะปกติแล้ว

สายตาหลูหลินกวาดผ่านดวงดาวแห่งกฎทั้งแปดอย่างรวดเร็ว

กฎแห่งลม

นิรวาณแห่งสำนักเต๋า

ดวงดาวสองดวงนี้ในผังดาราอยู่ติดกันพอดี บริเวณที่วงโคจรตัดกันมีพื้นที่สั่นพ้องตามธรรมชาติ

ลมเป็นใหญ่ในการไหลลื่น ไร้รูปไร้เนื้อ เดินตามแนวสอดแทรกทุกช่องว่าง สอดคล้องกับตรรกะพื้นฐานของกฎมิติที่ว่าด้วยการ "หลับตามกระแส" อย่างยิ่ง

นิรวาณแห่งเต๋ารับอุปถัมภ์สรรพสิ่ง ไม่ขัดขืนพลังใด เพียงแต่รับไว้

ใช้ลมเป็นผู้นำทาง ใช้นิรวาณเป็นภาชนะ

ปรับแนวคิดเสร็จ หลูหลินมิได้ลังเล

ครั้งนี้กฎมิติไม่พุ่งเข้าหาความชอบธรรมของสำนักขงจื๊อโดยตรง แต่เลือกกางเกาะตามวิถีโคจรของดวงดาวกฎแห่งลมก่อน

ไหลตามทิศกระแสลม คืบคลานออกไปอย่างเช้าช้า ช้าเหลือเกิน

แรงผลักปฏิเสธปรากฏขึ้น

แต่คราวนี้แรงมีเพียงสองส่วนของเมื่อก่อนเท่านั้น

ความไหลลื่นของกฎแห่งลมช่วยละลายความแข็งกร้าวของกฎมิติโดยธรรมชาติ พลังทั้งสองซึมซ่านเข้าหากันบนรอยต่อ

นิรวาณแห่งเต๋าก็มิได้ปฏิเสธเช่นกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป