“ห้าวัน?”
เซียวหยวนซานอึ้งงัน ก่อนที่ในโสตปัญญาจะแวบวาบ รู้ทันเจตนาของหลูหลินทันที
ยิ่งเวลาสั้น บรรดาฝ่ายการเมืองต่างยิ่งจะทำทุกวิถีทางเพื่อแย่งชิงโอกาสขึ้นก่อน และยิ่งจะลงมือพร้อมกัน
เมื่อถึงเวลานั้น สามกองกำลัง หลายฝ่ายการเมือง จะอัดกันอยู่ในบริเวณไม่กว้างนักตามแนวชายมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือภายในช่วงเวลาเดียวกัน
ท่ามกลางความโกลาหล ต่างหากที่จะเผลอพบเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นได้ง่ายที่สุด
“ท่านผู้เป็นใหญ่ช่างเป็นผู้ลึกล้ำยิ่ง!”
หลูหลินไม่เอาใจใส่คำสรรเสริญของเซียวหยวนซาน กลับหันไปยังเจาหมิงที่อยู่ข้างกาย
“รีบรุดไปคุ้มหลิวสักครั้ง กราบนิมนต์เหวินติ้งกงให้สำนักเซิ่งยวนเริ่มเปิดเผยข่าวได้แล้ว”
“ว่าไปว่า ชายแดนสามจิ๋วภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ตรวจพบร่องรอยการเคลื่อนไหวผิดปกติของพวกหมาน”
“ราชสำนักจำเป็นต้องรีบระบุตำแหน่งสถานีม้าเร็วให้ได้โดยเร็ว เพื่อรับมือกับความเคลื่อนไหวทางทหารที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ”
ก่อแรงกดดันภายนอกขึ้นมา จุดไฟให้ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม!
เจาหมิงเข้าใจในทันที ไม่เสียเวลาว่างเวิร์กแม้แต่คำเดียว ก้มตัวคารวะหนึ่งครั้งแล้วหันหลังรีบรุดจากไป
……
คุ้มอ๋องจิ้ง
ภายในห้องหนังสือ ผู้ติดตามคนหนึ่งกำลังรายงานข่าวลับที่เพิ่งได้รับมาอย่างกระวนกระวาย
“หม่อมฉันทูลท่านอ๋อง กองกำลังของตำหนักเหิงอ๋องออกเดินทางมาสองวันแล้ว แยกย้ายกันสามสายทาง ความคืบหน้าไกลกว่าฝ่ายเรานัก”
ใต้ศาลาเย็น อ๋องจิ้งกำลังให้อาหารปลาคาร์ฟในสระอย่างสบาย ๆ พอได้ยินรายงาน ใบหน้ากลับไม่แสดงความร้อนรนแม้แต่น้อย หากกลับเบ่งรอยยิ้มออกมา
“ปล่อยให้เขาวิ่งไปก่อนเถอะ”
“ฝ่ายเรา ทำตามแผนเดิมเพียงเท่านี้”
……
รุ่งเช้าวันถัดมา
ข่าวสารหนึ่งพุ่งออกมาจากสำนักเซิ่งยวนโดยไม่มีสัญญาณใดนำมาก่อน ทันใดนั้นก็กวาดลานบุญราชสำนักทั้งหมด