ฉายแสงบัญชีจับคู่ประลองเปิดออกอีกครั้ง อักษรเลื่อนขึ้นจากเบื้องล่างสู่เบื้องบน
เซียวเหยียนมองไปยังบรรทัดของหลูหลินทันที
โซนเซียว หลู ประจันหน้ากับ จิ้นแห่งแดนดารานิรันดร์
หลูหลินกวาดสายตาผ่านหนึ่งครั้ง แดนดารานิรันดร์ คือแดนดาราหลักที่เจ้ากงสุลองค์เองบัญชาการอยู่ และเป็นแดนที่องค์หญิงเจ้าหวู่เสด็จมาจาก
นอกจากนามและภูมิลำเนาแล้ว ข้อมูลอื่นแทบไม่มีเลย บัญชีบนฉายแสงเบาบางจนน่าขัน
ช่องมรรคาที่บำเพ็ญหลักเขียนไว้ว่าไม่ทราบ ช่องอัตราการเพิ่มพูนของกฎก็เขียนว่าไม่ทราบ ส่วนอันดับบนบันไดร้อยอันดับเขียนว่ายังไม่ติดอันดับ
แม้แต่ภาพถ่ายรูปผู้ประลองก็เป็นเพียงเงาเรียบ ๆ สีเทาตามค่าเริ่มต้น
“จิ้น...นามนี้ ข้าไต่สวนบันทึกผู้เข้าประลองของเขตแข่งขันแห่งอาณาจักรอู๋ หมดทุกฉบับ ก็ไม่พบแม้แต่ร่องรอยเดียว”
“แดนดารานิรันดร์ได้โควตาผู้ประลองมากมาย ตามเหตุผลแล้ว การจะแผดเผาตัวเองให้รอดออกมาจากแดนนั้น ย่อมต้องเลือดเนื้อสาดเทมาแล้วไม่น้อย
“แต่ครานี้กลับไม่เช่นนั้น”
เซียวเหยียนดึงบันทึกเสียงเคลื่อนไหวช่วงสั้น ๆ ออกมาอีกส่วนหนึ่ง
ภาพในนั้นพร่ามัวหนักนัก มิใช่บันทึกจากอาณาเขตทางการแห่งพันธมิตรเต๋า หากใกล้เคียงกับที่ผู้ชมคนใดคนหนึ่งลอบบันทึกจากระยะไกล
ในภาพ เสาแสงส่งผ่านแห่งเวทีประลองหมายเลข 93 มอดดับลง ชายผู้หนึ่งในฉลองผ้าสีเทาก้าวออกมา
มองไม่เห็นใบหน้าชัด
ร่างนั้นยืนอยู่ริมขอบเวที หลังค่อม คอหด เป็นเงาสะท้อนของขอทานที่ถูกเก็บมาจากหัวมุมถนนใดสักแห่งอย่างว่างั้น
“เข้าเจ้าได้ผ่านรอบประมือร้อยคนในรอบแรกมาแล้ว”
“แต่บันทึกทางการของเวทีหมายเลข 93 ตั้งแต่ต้นจนจบการประมือ ไม่พบเงาของเจ้าเลยสักเฟรม”