ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ณ แดนดาราเซียวยว ที่ตั้งอยู่ห่างจากดาวหลักแห่งแคว้นอู๋ออกไปนับอสงไขยแสง
ภายในวิหารเทพเซียว ผู้อาวุโสชั้นสูงทั้งหมดถูกเรียกประชุมกันทั้งคืน
เซียวเทียนจุนประทับบนบัลลังก์ที่ประธาน พระหัตถ์กำข้อความทางการที่พันธมิตรเต๋าสาขาแคว้นอู๋เพิ่งส่งมาถึง ซึ่งระบุว่าหลูฉวนเชิ่งแห่งแดนดาราเซียวยวคว้าชัยชนะเต็มส่วนคว้าตำแหน่งชนะเลิศศึกบุกปราการบุคคลสำคัญแห่งแดนเทพนิรันดร์อู๋
"ข้อความแน่ชัดหรือ?"
"เป็นข่าวทางการที่พันธมิตรเต๋าส่งมาโดยตรง"
"สมมติขึ้นไม่ได้หรอก"
"ชนะเต็มส่วน ที่หนึ่ง!"
ผู้อาวุโสรับผิดชอบกิจการภายนอกพลันลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความปลื้มปีติ
"เทียนจุน นี่คือสุขสำราญยิ่งใหญ่ ต้องจัดฉลองให้สมเกียรติที่สุด!"
"สร้างอนุสรณ์สถานแด่หลูขึ้นบนเซียวเหยียน!"
"จัดสร้างตามมาตรฐานสูงสุด!" ผู้อาวุโสอีกท่านที่รับผิดชอบกิจการสั่งสอนรีบเสนอตาม
แต่ผู้อาวุโสอีกท่านที่รับผิดชอบกิจการสั่งสอนพยักหน้ารัว ๆ แล้วเอ่ยตาม "ชื่อสำนักศึกษาการทัพของเซียวก็ควรเปลี่ยนด้วย"
"เรียกว่าสำนักศึกษาหลูหลินเถิด!"
เซียวเทียนจุนได้ยินดังนั้น ก็เหลือบมองเขาอย่างเย็นชา
"คนยังมีชีวิตอยู่ถึงเพียงใด"
"เจ้าจัดการเหมือนยกย่องเชิดชูผู้พลีชีพไปทำไม?"
"เรื่องเปลี่ยนชื่อยกเลิกเสีย อนุสรณ์สถานสร้างได้"
มุมมหาศาลา นักบำเพ็ญหญิงคนหนึ่งยืนนิ่งอยู่โดยลำพัง คิ้วและแววตาเย็นยะเยือก เมื่อได้ยินชื่อหลู ดวงตานั้นพลันเปล่งแววซับซ้อนขึ้นโดยไม่รู้ตัว
นางคือจักรพรรดินีเจาหนิง ผู้ที่เดินทางมายังพันโลกมหึมาจากโลกเล็กต้าเชี่ย ตามเส้นทางปลอดภัยที่อัครปราชญ์เฉินทิ้งไว้
ในตอนแรก จักรพรรดินีเจาหนิงยังค้นหาหลักฐานเกี่ยวกับหลูหลินอยู่ไม่หยุด
มิได้คิดว่า เมื่อหลายเดือนก่อน ทั่วทั้งเซียวเหยียนดุจพายุโหมกระหน่ำ ทุกหนแห่งต่างพูดถึงชื่อหลูกันทั่วไปหมด