พิธีสถาปนาสิ้นสุดลง ฝูงชนต่างทยอยจากไป
หลูหลินถูกเก็บไว้แต่เพียงผู้เดียว เจ้าสำนักกฎหมายเดินเข้ามายังตัวเขา แล้วสะดุดมือดึงแผ่นหยกออกจากแขนเสื้อ
“นี่คือยศแผ่นหยกของศาลาคัมภีร์ลับ”
“ก่อนออกศึกอีก 7 วันนี้ เจ้าเรียกใช้ได้ตลอดเวลา”
“ภายในศาลาคัมภีร์ลับมีจารึกทั้งสิ้น 42 แผ่น”
“ทุกแผ่นคือความตรึกในธรรมะของอริยเต๋าแต่ละองค์ที่หลอมรวมไว้”
“เจ้ามีเวลา 7 วัน เลือกแผ่นหนึ่งสักแผ่นมาตรึกเถอะ”
หลูหลินรับแผ่นหยกไว้ พยักหน้าเบา ๆ แล้วเปิดปากถาม
“เลือกได้เพียงแผ่นเดียวหรือ”
“คนรุ่นเยาว์แกนกลางใช้ครั้งแรก จำกัดเพียงหนึ่งแผ่น”
“หากกลับจากแคว้นเหยากวง และผลงานถึงเกณฑ์ ย่อมเลือกได้อีก”
หลูหลินได้ยินดังนั้น จึงเก็บแผ่นหยกไว้มิได้ซักถามเพิ่มเติม
เจ้าสำนักกฎหมายมองหลูหลินหนึ่งครั้ง รู้ดีว่าเจ้าตัวคิดเช่นไร คำลือลั่นภายนอกว่าหลูหลินเดินบนหนทางหลอมรวมหลายธรรมะ อยากตรึกเพิ่มอีกสักหน่อย ก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผล
ภายในศาลาคัมภีร์ลับแท้จริงมิได้มีเพียง 42 แผ่น ยังมีจารึกอีกแผ่นที่ถูกผนึกไว้
แต่แผ่นนั้นลึกลับยิ่งนัก เจ้าแผ่นดินทุกยุคล้วนเคยพยายามตรึก แต่ไม่มีผู้ใดลุล่วง ทั้งหมดล้มเหลวไปจนตัว
เจ้าสำนักอยากจะเตือนสักคำ แต่คิดทบทวนแล้ว หลูหลินมาถึงวันนี้ได้ ย่อมมีบุพเพสันนิวาสของตน พูดมากก็ไร้ประโยชน์
..........
หลูหลินก้าวออกจากพระราชวังไท่ซูหวง บนลานกว้างภายนอกยังมีผู้คนเวียนอยู่มากมาย ผู้แทนจากเมืองดาวระยะต่าง ๆ รวมกลุ่มกันสามสองคนพูดคุยกัน