ภายในหอคอย ชั้นที่สิบ
เงาม่ายพันร่างสำเร็จการสะสมพลังเป็นที่เรียบร้อย
มรรคาทั้งสิบเมื่ออยู่ภายใต้การเพิ่มพูนของแผนงานย่อมรวมกันเป็นหนึ่ง กลายเป็นเสาแสงสีสันระยิบระยับ เส้นผ่านศูนย์กลางเกินหมื่นเมตร พุ่งทะยานออกจากแกนกลางของแผนงานพันคน มุ่งตรงเข้าใบหน้าของหลูหลิน
ที่ใดเสาแสงพุ่งผ่าน มิติก็ฉีกขาดเป็นรอยแยกไพแดง
พลังทำลายของหนึ่งเดียวนี้ล้ำเลิศเกินขอบเขตของผู้บำเพ็ญขั้นปลายอัครปราชญ์นัก
นี่คือผลลัพธ์สูงสุดของอัครปราชญ์ขั้นปลายพันนายที่ประสานเป็นแผนงาน
อัจฉริยะแห่งฟ้าธรรมดาเมื่อเผชิญหนึ่งเดียวนี้ กระทั่งเถ้าธุลียังไม่อาจเหลืออยู่
แต่เมื่อเสาแสงมาถึงเบื้องหน้าหลูหลิน กลับไม่อาจดันให้เขาถอยแม้เพียงครึ่งก้าว
เพราะหลูหลินมองเห็นมันได้ชัดเจนทุกประการ
วิธีหลอมรวมมรรคาภายในเสาแสงสีระยิบนั้นยังคร่าว ๆ กระด้างกระด้างอยู่
มรรคาทั้งสิบถูกบีบอัดให้ปนกันอย่างฝืน ๆ โดยอาศัยพลังเพิ่มพูนจากภายนอกของแผนงาน ตัวมรรคาเองแท้จริงแล้วไม่เคยกลมกลืนกันจริง
มรรคาโลหะกับมรรคาธาตุน้ำปะทะสั่นคลอนกันอย่างเห็นได้ชัด ส่วนมรรคาเพลิงกับมรรคาธาตุน้ำแข็งที่เบียดเสียดกันยังก่อให้เกิดวงน้ำวนพลังจิ๋วนับไม่ถ้วนภายในเสาแสง
พลังที่แท้จริงของเสาแสงทั้งเส้นจึงสูญเปล่าไปมากมายเพราะความขัดแย้งภายในเหล่านี้
เมื่อเทียบกับอภิฤทธิ์แห่งสำนักกฎหมายเคล็ดคืนสู่ต้นกำเนิดแล้ว ช่างต่างชั้นต่างขั้นกันราวฟ้ากับเหว
หลูหลินยืนนิ่งอยู่กับที่