เมืองหลินอานเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของเจียงหนาน สำนักงานใหญ่ของสำนักตรวจเงินราชการแห่งเจียงหนานจึงตั้งอยู่ ณ ที่นี้ด้วย
จดหมายเพิ่งส่งออกไปได้ไม่นาน ค่ำวันเดียวกันนั้นเอง ฉินโหย่วเต๋อก็เดินทางมาถึง
ฉินโหย่วเต๋อเป็นคนช่างเป็นอย่างไร?
เพียงแวบแรกก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นผู้ที่ไม่ใช่หาง่าย
วัยใกล้วันสี่สิบปลาย รูปร่างผอมบาง แต่สันหลังตรงเป็นเกาทัศน์ ชุดเครื่องแบบขุนนางใหม่เอี่ยมสวมอยู่กาย หาโพลงแม้เส้นเดียวมิได้
รอยบากสองข้างจมูกจารึกลึกที่แก้มทั้งสอง ไม่ยิ้มไม่หัวเราะ อาภาพขุนนางโผล่พร้อมตัวมาแต่ไกล
นั่นคือความประทับใจแรกของหลูหลินที่พบฉินโหย่วเต๋อ
ฉินโหย่วเต๋อก้าวเข้ามาในลานบ้าน ก่อนอื่นก็ประสานมือคารวะคังเฉิงหมินเป็นการทักทาย แต่เมื่อสายตาหลุดไปหยุดอยู่ที่หลูหลินผู้ยืนอยู่เคียงข้างคังเฉิงหมิน คิ้วของเขาก็ขมวดลงอย่างเงียบ ๆ โดยไม่แสดงอาการ
หลูหลินเป็นใคร ฉินโหย่วเต๋อย่อมรู้ดี
ตำแหน่งเอกแห่งเจียงหนาน หนุ่มน้อยผู้มีฝีปากที่แม้ฝ่าบาทยังทรงชื่นชม
ช่วงเวลาที่ผ่านมา การที่เขาต่อสู้กับโรงค้าข้าวใหญ่ทั้งสี่ถึงขั้นพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินในเมืองหลินอาน ก็เป็นที่เล่าขานกันทั่วไปหมดแล้ว
ฉินโหย่วเต๋อยังทราบดีถึงความสัมพันธ์ระหว่างคังเฉิงหมินกับหลูหลินที่เป็นศิษย์ร่วมสำนัก
สมองหมุนคิดเพียงครู่หนึ่ง ก็เดาได้โดยคร่าวถึงเหตุผลที่คังเฉิงหมินเรียกให้ตนมา
ใบหน้าที่เดิมไม่ยิ้มไม่หัวเราะกลับมืดครึ้มลงอีกหลายส่วน
ในสายตาของฉินโหย่วเต๋อ การกระทำของหลูหลินนั้นยังไงก็ถือว่าต่ำช้าเหลือเกิน
นักปราชญ์ผู้อนาคตกว้างไกล ไม่มุ่งเตรียมตัวสอบไล่ฤดูใบไม้ร่วง กลับเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการพ่อค้าแม่ขายที่เต็มไปด้วยกลิ่นเงินตรา กระทั่งไม่เสียดายถึงขั้นอาศัยความสัมพันธ์แห่งสำนัก ลากขุนนางใหญ่อย่างผู้ว่าการขนส่งแห่งเจียงหนานลงน้ำด้วย
สุดท้ายก็ไม่ใช่อย่างอื่น นอกจากอยากอาศัยอำนาจของคังเฉิงหมิน ในวิบากกรรมราคาธัญพืชครั้งนี้ แสวงหาประโยชน์ให้แก่ตนเองเท่านั้น