ร่างที่แหลกสลายของสิงห์เก้าหัวลอยจมอยู่ในโกลาหลอันกว้างใหญ่ โลหิตพุ่งทะลักจากคอที่ขาดกลาง หลูหลินสะบัดมือเบา ๆ แล้วหันกายกลับ
ตาซ้ายแจ่มใสใสสะอาด สะท้อนภาพสมรภูมิที่เงียบงันทำลายล้าง
ดวงดาวนิรันดร์ในตาขวาหมุนวนอย่างไม่รีบไม่ร้อน กลืนกินแสงสว่างที่กระจายรอบ ๆ
สายตากวาดผ่านซากปรักหักพังของโกลาหลที่ปกคลุมไปด้วยศพแมลง ตกลงหยุดอย่างแม่นยำที่สองทิศทางห่างออกไปหลายหมื่นลี้
หนึ่งคือเกราะกลไกสีทองมืดของเผ่ากลไก
อีกหนึ่งคือที่หลบซ่อนของราชันแมลงเฒ่าสามตัว
ดวงตาสีเลือดของเกราะกลไกสีทองมืดกระพริบวูบวาบอย่างคลั่งไคล้ ข้อมูลบนแผงหน้าปัดภายในยุ่งเหมือนหม้อน้ำแตก
"ข้อผิดพลาด..... ข้อผิดพลาด..... การแปลงพลังงานที่ไม่รู้จัก..... ข้อผิดพลาด.... แบบจำลองประเมินพลังรบของเป้าหมายพังทลาย...."
"ดำเนินการ.... แผนฉุกเฉิน....."
แคร่ก!
ปุ่มสำรวจภายนอกทั้งสิบสองดวงรอบกายเกราะกลไกสีทองมืดแตกร้าวพร้อมกัน ร่างเกราะหยุดชะงัก อุปกรณ์เชื่อมต่อภายนอกทั้งหมดขาดสะบั้น
มันเลือกทำลายโมดูลสำรวจตนเอง
นี่คือแผนที่เผ่ากลไกจะเปิดใช้เฉพาะเมื่อเผชิญภัยคุกคามเชิงชีวิตเท่านั้น ตัดสัญญาณทุกแหล่งที่ตามรอยได้ เจียมตัวจนมองไม่เห็นโดยสิ้นเชิง
ยอดฝีมือระดับจอมเต๋าแห่งเผ่ากลไก ถูกผู้หนึ่งแห่งขั้นอัครปราชญ์บีบให้ใช้วิธีเอาชีวิตรอด
แสงจากการแตกร้าวของปุ่มทั้งสิบสองดวงยังไม่ทันจางหาย เกราะกลไกสีทองมืดก็พุ่งเข้าไปในรอยแยกแห่งปริภูมิที่ใกล้ที่สุด หลบหนีลึกเข้าไปในโกลาหล แม้แต่วินาทีเดียวยังไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้
ฝั่งตรงข้าม สถานการณ์ของราชันแมลงเฒ่าสามตัวยิ่งอับอายกว่า
ราชันแมลงเฒ่าตัวกลางมีชีวิตมานานเกินนับยุคสมัย เคยผ่านมหาภัยปลายยุคเก่า เคยเห็นมหาเต้าแห่งจักรวาลแตกสลายเมื่อปฐมเต๋าทั้งหลายปะทะกัน